Liegen of sterven

Nu iedere columnist, rubricist, ingezonden-stukkenschrijver en stamtafelfilosoof zijn zegje over de conference van Youp van ‘t Hek heeft gezegd, kan ik de lezer mijn mening moeilijk onthouden.

Anders dan de doorsnee lezer van het dagblad Trouw heb ik hartelijk gelachen. Zelfs om de grap over onze geeerbiedigde Vorstin die in de schaduw van ons Nationale Monument door onze aanstaande Vorst bevredigd gaat worden.
Bevredigd - het is het decente spraakgebruik van een burgerjongen uit het Gooi. Er zijn voor dit soort wulpse activiteiten werkelijk heel wat aanstootgevender termen voorhanden, zodat ik niet begrijp waarom de dokter, de dominee en de notaris zo op hun pik getrapt zijn.
De komiek was al met al wat aan de sombere kant. Hij vindt de maatschappij een hel, waarbij hij zich op Louis Ferdinand Celine beroept, die meende dat de mensheid de ongemakkelijke keuze tussen liegen en sterven heeft.
Het is een filosofisch adagium dat vergelijkbaar is met de diverse vriesvakken van Albert Heijn, want het kan vriezen en het kan dooien, en onderwijl kies je de ene keer vlees en de ander keer vis.
Er is maar een constante in de filosofie: het feit dat niemand de wijsheid in pacht heeft, Louis Ferdinand Celine in de laatste plaats. Hij was de schrijver van naar mijn mening sterk overschatte romans, vol vermoeiende uitroeptekens en snikkende puntjes, en in zijn diverse pamfletten manifesteerde hij zich als een absolute maniak. Om over de inhoud van die pamfletten maar te zwijgen. ‘Ik zou best een verbond met Hitler willen sluiten. Waarom niet? Hij heeft niets tegen de Bretons of de Vlamingen… Helemaal niets… Hij heeft alleen iets tegen de joden… hij houdt niet van joden… Ik ook niet.’ (Uit Bagatelles pour un massacre). 'De mensen hebben haat nodig om te leven, goed dan! Ze kunnen niet zonder, dat is duidelijk, ’t ligt in hun aard. Dan moeten ze de joden maar haten, niet de Duitsers.’ (Uit l'Ecole des cadavres). 'Duizend keer racisme! Racisme tot in het extreme! Ontsmetting! Schoonmaak! Een enkel ras in Frankrijk: ’t Arische… dat er heel normaal aangepast leeft en woont. De rest is alleen maar oplichterij, bedrog en smeerlapperij.’ (Uit l'Ecole des cadavres)
Het getuigt allemaal, zegt zijn vertaler en bezorger E. Kummer, van een vorm van paranoia die 'tot onvoorstelbare proporties zal uitgroeien, waarbij vergeleken zelfs Julius Streicher een stamelende kleuter blijft’. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om een parallel te trekken tussen de boetpredikaties van Youp van ’t Hek en het getier van Louis Ferdinand Celine. Er is, hoe dan ook, een principieel verschil tussen een boetpredikatie tegen de joden en een verbale kruistocht tegen de Hema-worstverkoopsters in de gemeente Ommen (Ov.).
Ja, het leven is onmiskenbaar een hel, zoals Van ’t Hek in het voetspoor van Celine heeft geconstateerd. Desondanks adviseer ik de komiek uit de volheid van mijn gemoed bij de volgende Oudejaarsonference toch liever een andere ideologische leidsman te kiezen.