Perquin

Lijstje

Vaker lopen. Niet altijd uitslapen. Gewoon weer eens opstaan, als het nog schemerig is en zonder urgentie op weg gaan. Door het park en langs het water lopen. Kijken naar de konijnen die kalm weghuppelen in de berm en daarbij niet steeds denken aan de vlugge herten die men elders kan zien, maar tevreden zijn met deze kalme, lokale stadskonijnen. Ook niet te vaak verlangen naar een groententuin of een leeg strand. Sowieso niet te vaak verlangen. Mijn moeder vaker bellen. Weer eens stilstaan om met de buurvrouw te praten die altijd over haar dode hond begint en daar steeds dezelfde verhalen over vertelt. Dat accepteren en daar niet steeds het mijne van denken maar er ook eens iets prettigs uit concluderen. Dat de wereld vol is met mensen die iets missen, bijvoorbeeld. Dat zoiets verbroederend werkt. Een iPhone leren zien als een stap voorwaarts. Stelligheid niet per definitie als het onvermogen tot twijfel beschouwen. Ontdekken wat ‘porren’ betekent. Eindelijk overstappen op de ov-chipkaart en accepteren dat ik voortaan iemand ben die 'biep’ doet als 'ie een trein in of uit gaat. Minder somber worden van mensen die afgezien van dat 'biep’ ook nog heel veel andere geluiden produceren. Niet de hele tijd hopen op een coupé vol boeklezende, zachtaardige bejaarden. Beter in de tijdgeest passen. Me minder vaak schamen. Gezelliger doen op feestjes en niet de hele tijd in een hoekje blijven zitten. Vaker uitgebreid koken en daarbij ook verse kruiden gebruiken. De namen van die kruiden onthouden. De krant weer eens van a tot z lezen en niet de hele tijd zuchten vanwege crisisberichten of flauwe, cynische grappen maken. Minder waarde hechten aan hoofdletters, komma’s en punten in sms'jes en meer op de inhoud letten. Vaker sporten. Juist wél rokjes dragen. Eindelijk een cursus Duits volgen. Niet steeds zeggen dat ik te dik word. En te oud. En te lelijk. Niet denken dat ik in dit leven een verstekeling ben en daarbij niet wachten op ontdekking maar ook eens zelf te voorschijn komen. Sowieso niet wachten. Betere wijn drinken. Blijven geloven in veranderlijkheid.
Mezelf dat maar niet kwalijk nemen.