‘Like’ uw hoofdstad Canberra

Canberra – Hoe knullig de campagne I AMsterdam misschien ook was, de commanderende tekst Like Canberra die sinds kort overal te lezen valt in de Australische hoofdstad vraagt wel erg weinig liefdevolle vereenzelviging van haar bewoners met hun stad. Begrijpelijk, want weinig mensen willen nou eenmaal echt in Canberra zijn.

Dat het reclameoffensief ter gelegenheid van Canberra’s honderdjarig jubileum in 2013 daarin verandering zal brengen is niet waarschijnlijk. Als hoofdstad was Canberra altijd al een compromis, de lachende derde na Melbourne en Sydney. Tussen heuvels uit de grond gestampt, een groep landelijke voorsteden aaneengeschakeld tot een groot stadspark rond een kern van betonnen monumenten-omdat-het-moet.

De artistiek leider van het jubileumjaar staat wekelijks in de lokale krant met een nieuwe vermaning. Zeg niet ‘Canberra’ als metoniem voor het nationale parlement, dat geeft de stad een slechte naam. Zeg niet dat Canberra een stad is vol dure restaurants met middelmatig eten. Zonder functionerend openbaar vervoer. Met genadebezoekjes van grote voorstellingen en concerten maar zonder een beduidend kleine-zaalcircuit. Zeg niet dat Canberra na tienen uitsterft.

Alle suggesties om Canberra ‘leuk te vinden’ die op een website kunnen worden ingediend bevestigen ondertussen een beeld van landelijke gezapigheid. Die fijne boerenmarkt waar je op zaterdag tussen acht en elf naartoe kunt. Die enkele megatentoonstelling in de National Gallery. Canberra’s bijnaam: bush hoofdstad. De grasperken van de ambassadebuurt. Dat je in Melbourne of Sydney niet dichter bij kangoeroes komt dan als dierentuinvee of als hondenvoer, terwijl ze in Canberra je tuin om komen woelen.

Bij wijze van wervende introductie vertelt een professor aan Australian National University jaarlijks met gusto aan vertwijfelde studenten dat Canberra een droom is voor academici omdat iedere toonaangevende bezoeker aan Australië die langskomt, ontdekt dat er helemaal níets te doen is en dan van de weeromstuit wel met je móet praten.

Goed, mocht u de komende maanden in de buurt zijn, sla Canberra over. De kunst heeft u elders beter gezien, veel monumenten zijn ronduit potsierlijk. Maar vooral: u bent te laat. Want er is een dag waarop Canberra de mooiste plek ter wereld is en dat is op nieuwjaarsdag. Als de overheidsdepartementen in december sluiten en iedereen die anders mokkend in een van de vele long-stay-appartementen woont is weggetaxied naar het vliegveld is Canberra een paar weken ’s werelds vredigste hoofdstad. En geen dag waarop de stad groener is dan op 1 januari, de zomerzon schijnt, cicaden tjirpen onophoudelijk.

De rest van het jaar mag Canberra, aangevoerd door de energieke jubileumleider, doen of het zich kan meten met Australië’s metropolen, met nationaal uitgezonden festivals en verlotingen van geheel verzorgde mid-weken. En duizenden mensen die nadat ze het museumkwartier hebben afgelopen vloekend op de bus wachten.