Liz Truss wil de nieuwe Thatcher worden

Londen – Aardbeien en slagroom. Al sinds de eerste aflevering in 1877 is dit de culinaire traditie op de tenniskampioenschappen van Wimbledon. Vanzelfsprekend is deze vorm van zelfverwennerij niet meer. In opdracht van burgemeester Sadiq Khan heeft het openbaar vervoerbedrijf van Londen Wimbledon-billboards waarop de aardbeien en slagroom staan afgebeeld in de ban gedaan. Het is immers in strijd met de junkfoodregels. Ook reclame voor olijfolie, kaas, pesto en honing valt onder het reclameverbod in bus en metro.

Daags na de bekendmaking van het verbod sprak staatssecretaris van Financiën ‘Liz’ Truss haar ongenoegen uit over het neo-puritanisme. ‘Mensen worden’, zo beweerde de 43-jarige bewindsvrouw en medeoprichter van de libertaire denktank Freer, ‘behandeld als machines.’ De gezondheidsstrijd gaat volgens haar te ver. ‘Ik geloof niet dat volwassenen willen dat hun belastinggeld wordt gebruikt om hen te laten weten wat ze mogen eten.’ De overheid moet op de centen passen, aldus Truss, niet op de calorieën.

Met haar uithaal naar de Nanny State wil Mary Elizabeth Truss zich profileren in de strijd om het leiderschap van de Conservatieve Partij. Het komt na een flinke reis door het politieke landschap. Deze in Oxford geboren dochter van twee linkse ouders was in haar studententijd lid van de Liberaal-Democraten, maar ontdekte dat de Conservatieven ‘de ware vrijheidsvechters’ waren. Na raadslid te zijn geweest in het Londense Greenwich betrad ze in 2010 het Lagerhuis, als een van de ‘Cameron Cuties’.

‘The Truss’ begon als trouwe dienaar op diverse departementen, maar is steeds uitgesprokener geworden. Zo lijkt ‘eerst posten, dan denken’ haar motto te zijn op sociale media. De partij kan alleen overleven, is haar overtuiging, door jonge kiezers te paaien, de Boohoo-generatie, een verwijzing naar de onlinekledingzaak die populair is bij de millennials. Ze wil de Gig-koningin zijn van de ‘Uber-rijdende, Deliveroo-etende en Airbnb-slapende’ generatie.

Dat cafés, sportscholen en makelaars de winkelstraten overnemen vindt Truss geen probleem. En ja, wat haar betreft was het Verenigd Koninkrijk al lang uit de EU gestapt, akkoord of geen akkoord. Brexit kan een succes worden, schreef ze in het manifest Brittannia Unchained, als de belastingen genoeg worden verlaagd en de Britten maar hard genoeg werken, ‘ze niet langer tot de slechtste luilakken ter wereld behoren’. Uiteindelijk zal het turbo-thatcherisme haar vruchten afwerpen. Aardbeien, bijvoorbeeld. Met slagroom.