Televisie: Years and Years

Loeiende sirenes

Years and Years © BBC

Een vrouw in een politiek bbc-panel zegt dat ze niets meer van de wereld begrijpt. Een paar jaar geleden was links nog links, rechts rechts en Amerika Amerika. Ze wist niet eens waar Syrië lág. Ze bracht de kinderen naar bed en verheugde zich op de volgende dag. Nu ziet ze er als een berg tegenop. Iemand in het publiek vraagt: ‘Wat zegt u tegen een Palestijns gezin in Gaza als Israël de stroom tot twee uur per dag beperkt?’ De panelvrouw knikt begripvol en zegt: ‘Ik weet het.’ Dan: ‘Maar als het gaat om Israël en Palestina: I don’t give a fuck.’

Ontzetting alom. De voorzitster eist excuses voor het woordgebruik. Zij: ‘Maar ik meen het wel. Kiev, Jemen, Qatar: I simply don’t give a…’ en ze wordt afgebroken. ‘Dat bedoel ik: de waarheid mag niet meer worden gezegd. Dat ben ik zat.’ Even galmt in mijn kijkershoofd: ‘Minder, minder, minder.’ De vrouw is prompt trending topic op sociale media. Welkom in het decennium van het populisme. Sterker: in de toekomst van het populisme, want dit is de opening van de zesdelige bbc-dramaserie Years and Years, die loopt van 2019 tot 2034, en die er in de eerste aflevering al vijf jaar doorheen jast. Vivienne Rook, de snel opkomende politica, wordt meesterlijk gespeeld door Emma Thompson.

Deze Viv is een ‘verre’ hoofdpersoon met wie we, althans in de aflevering die ik zag, alleen geconfronteerd worden bij haar tv- optredens. In het echte leven volgen we drie generaties van de familie Lyons, verspreid over Manchester en Londen: oma, haar vier kleinkinderen plus partners en vier achterkleinkinderen. Kleinzoon 1 is getrouwd met een zwarte vrouw; kleinzoon 2 met een man; kleindochter 1 verbetert overal de wereld, momenteel in Vietnam; kleindochter 2 zit in een rolstoel, heeft een zoontje van een getrouwde man-met-kinderen, en bevalt prompt ook nog van een baby wiens uiterlijk nog Chineser is dan verwacht, gezien zijn naar Beijing verdwenen verwekker.

Wat een tableau: daar moet de deugpolitie van de elites en hun publieke propagandaomroepen, ook buiten Nederland actief, wel achter zitten. Of is het juist een parodie op politiek-culturele correctheid? Geen van beide. Ja: Years and Years is een dystopie over wat populisme ons nog meer aan gruwel kan brengen. Spoiler-alert: aan het eind van aflevering 1 laat Trump (uiteraard herkozen) in 2024 als laatste regeringsdaad een kernraket op een Chinees kunstmatig eiland afschieten en loeien ook de Britse sirenes.

Ik ben niet dol op toekomstdrama en zeker niet op sf-elementen, die hier gedoseerd aanwezig zijn. Maar als het VK ondanks de Brexit wordt overstroomd door Oekraïense vluchtelingen (in Kiev patrouilleren de Russen) ben ik nieuwsgierig. En beleef ik lol aan relationele en opvoedingsproblemen van de Lyons, voortreffelijk spel en Britse gein. Rooks mission statement: dat de vuilnis iedere week wordt opgehaald.


Years and Years, NTR, zes afleveringen, vrijdags, NPO 2, 22.10 uur, sinds 17 juli. Aflevering 1 is nog te zien via NPO Start