‘Mulisch, die zou ik wel eens willen doen. Die man heeft een kop, ik vind dat nou echt een uitdaging. Soms fantaseer ik er wel eens over. Ik denk toch dat ik hem iets robuusters zou willen geven. Dat je echt denkt: wat een lekkere vént. Doet-ie zelf ook wel eens, als-ie zo'n spijkerpak aan heeft. Maar ik denk dan dus: man, ga gerust een stukkie extremer, maak er gewoon een leren broek van. Of nou, nu ik toch bezig ben, weten jullie waar ik altijd aan moet denken bij Harry Mulisch? Aan rubber. Gek hè. Nee, echt, zwart met rood, heel strak.

Ik werk nu al zo lang in de schrijversbranche, ik noem mezelf ook wel literair styliste. Weinig schrijvers die ik nog niet gestyled heb. Maar van de grote drie heb ik Mulisch en Youp van ’t Hek nog niet gehad.
Maar deze week: toppertje hoor. Loes. Hoef je bijna niets aan te doen. Die meid: dat is gewoon een natural.
Ik heb veel overleg met haar begeleider. Jezus, wat is die jongen goed! Professional. Ik weet nog, hij zegt tegen me: “Nooit stilstaan, altijd stapje vóór zijn. Nu China, nu concentratiekamp, nu exotisch. Maar: is ’t morgen niet meer. Blijven bewegen.” Nou, en dan komt Loes dus even helemaal zelf aan met incest en dan zeg ik: chapeau Loes!
Nee, het vorige boek, dat was de eerste keer, dat was technisch natuurlijk wel even een superklus voor me. Een werk! Joh, ik was eerst begonnen met d'r huid, ik had voor d'r gezichtje wat foundation met lichtbruin en een beetje okergeel gemengd. Nou: knalgeel, het leek wel een kanarie! Gek genoeg waren die ogen niet zo moeilijk: eyeliner doet wonderen. Maar ik had wel moeite met dat ronde gezichtje. Heb ik iets op gevonden: ik heb dus die kaak helemaal bovenaan laten breken en zo tot aan het jukbeen een gigantische bult laten groeien. Zie je niks van, maar mooi rond nou dat koppie, net een echte Chinees.
D'r naam, dat vond ik wel heel romantisch, ze is dus helemaal weg van dat ene parfum: Loulou, heeft ze zichzelf Lulu genoemd. Schattig hè.
Nog even over die incest, hè. Ze kan daar zo mooi over praten. En ze is zo openhartig, hebben jullie d'r gezien overal deze week? De tournee is begonnen. Hé, en bij Catherine! Lekker jurkie hè, traditioneel Chinees, doen we tegenwoordig alleen nog maar.
Maar ze is echt, zo echt! Als ze op straat naar iemand kijkt, zegt ze, vraagt ze zich altijd af of diegene misbruikt is in zijn jeugd.
En een publiciteit: iedereen wil Loes. Van jong tot oud, van stratenmaker tot intellectueel. Loes is hot. Ik heb het er ook veel met haar begeleider over. Die staat ook met open ogen te kijken. Nederlanders zijn natuurlijk gewoon een laf en hypocriet volk. Het is net als bij Maxima. Wat gebeurt er dan? De ene krant schrijft over wat de roddelbladen schrijven, de andere aakt een reportage bij zo'n blad, toevallig net in die week. Nou, en zo is het ook bij Loes: die verkoopt, ja, en dan voor de oplettende ons-kent-ons-lezer Loes even in de zeik zetten. Gaan ze “kritische” vragen stellen. Haha! Maar ondertussen ook gewoon een interview houden, liefst op de cover. Dan zeggen ze van die bladen: we kunnen natuurlijk niet elitair gaan doen. Wij schrijven ook over de populaire cultuur.
Lekkere glamourfoto’s. Als je goed oplet zie je dat ik ‘r dit keer een beetje minder Chinees heb gemaakt, een beetje hipper. Was een beleidslijn, hoor. Dit keer gingen we voor de incest. en voor de erotica, want zeg zelf: Loes is en blijft een lekker wijf.’