John Wayne loopt in Rio Bravo de bar binnen, ik klik de scène op de cd-rom opnieuw aan en kijk nog een keer. Wayne verplaatst zijn benen, hij loopt niet, hij verplaatst zich.

Nog een opname van hem: van achter opgenomen, hij loopt over een trottoir, ik herken de film niet, western-entourage. Het is John Wayne die daar loopt. Er zijn nog vijf andere fragmenten met de lopende Wayne, hij heeft de meeste fragmenten van de filmsterren. Terecht. Ik zoek verder in de rubriek ‘Filmsterren’. Marilyn Monroe in Some Like it Hot, ik zit heel stil en kijk, ook eentje van haar uit Niagara Falls. Robert Duvalls holletje uit The Apostle, ook een stukje uit The Godfather, hij loopt in een gang. Steve McQueen loopt in Bullit naar zijn auto. Daar gaat hij over mijn scherm, ik heb de neiging naar hem te wijzen, misschien al tien jaar dood, of nog langer, ik denk vaak aan hem. De cd-rom bevat geluidloze beelden van lopende filmsterren, sporthelden en andere beroemdheden. Ieder fragment niet langer dan vijf seconden. Staat Travolta erin? Saturday Night Fever? O god, daar gaat-ie, prachtig, prachtig. Ook een opname van hem uit Grease, ze hebben het fragment gekozen waarin hij al lopend zijn haren kamt. Dit bereik ik nooit, wat ik ook probeer. Doris Day in Pillow Talk. Als James Stewart er niet op staat is alles vergeefs. Ik zoek hem op, drie fragmenten: het mooiste is uit Vertigo. James Stewart loopt prachtig. In het bijhorende boekje staat weinig tekst, een korte instructie en wat foto’s. Ik ga naar 'Popsterren’. Chuck Berry’s duckwalk staat erop, ik zag hem in het Concertgebouw. 1976? Michael Jacksons moonwalk. Ook bij deze fragmenten zit geen geluid, hij glijdt over het scherm, grijpt naar zijn kruis. Twee opnamen van Mick Jagger, eentje op een podium, hij rentloopt, dit is Jaggers strut, en eentje waarop je hem op straat ziet lopen, naast hem een andere man, ze praten. Het verpletterende 'loopdansje’ van Willy DeVille, dat hij altijd doet bij Demasciado Corazon. Het staat erop! Willy DeVille is de beste loopartiest die ik ken. Geen enkel bezwaar dat er geen geluid te horen is, ik kijk naar wandelende schilderijen, het is heel stil thuis. De Silly Walks van John Cleese staan in de rubriek 'Theater’. Volgens mij is dit fragment langer dan vijf seconden maar ik controleer het niet. Er is een rubriek 'Schrijvers’. Hemingway. Faulkner loopt over een grasveld. Wallace Stevens zit op een terras, hij rookt een sigaret, staat op en wandelt het beeld uit. Ik speel dit fragment keer op keer af, ik ken alleen een paar foto’s van Stevens. Nabokov met zijn vrouw in Montreux, dit kende ik al. In de rubriek 'Sportsterren’ veel Amerikaanse sporters, de meeste ken ik niet, eindeloze hoeveelheden honkballers op weg naar de slagplaat. Babe Ruth? Joe DiMaggio loopt als een bankdirecteur. Tiger Woods zwaait naar het publiek. Jack Nicklaus op weg naar de green. Nick Price heeft iets huppelends. Sampras lopend met gebogen hoofd. Een paar voetballers. Ik durf er niet op te hopen, haastig zoek ik, daar is het. Vijf seconden Willem van Hanegem.