Commentaar: Amsterdam

Louter kneusjes

Twintig Jordanezen bezochten op 10 april van dit jaar de openbare discussiebijeenkomst over de vraag of de binnenstad van Amsterdam een eigen deelraad nodig heeft. Vijf bestuurders en politici vertelden wat zij ervan vonden. Vier-één voor het volk dus.

Maar de bestuurderslaag breidt zich rap uit en is bezig met een inhaalslag. Binnenkort weet de Jordanees zich beregeld door een nog rijker assortiment aan bestuurslagen. Op het allerhoogste niveau is er het landelijk bestuur, uitgevoerd door de ambtenaren op de ministeries. Dan zijn er de Provinciale Staten. Daar weer onder ressorteert het Gewest Amsterdam, direct gevolgd door de burgemeester, de gemeenteraad, de wijkwethouder en nu volgt dan de nieuwste aanwinst: de deelraad Binnenstad.

Hoe moet die nu weer gevuld met goede bestuurders en niet met de kneusjes? Begon het er de laatste jaren al op te lijken dat de ene helft van Nederland de andere bestuurt, straks krijgt iedere schoolverlater gratis van de overheid een oorkonde met de titel «Bestuurder» cadeau. Te veel stadswachten of metrocontroleurs? Geen nood, binnenkort zijn er politieke Melkertbanen te over. En er is nog zoveel meer mogelijk: plein-, straat-, huisraad!

Altijd wel iemand om te luisteren dus, wanneer de mondigste burgers van Nederland iets niet belieft. Volgens dagblad Trouw sneuvelde eetevenement Amsterdam Culinair, jaarlijks goed voor zo'n tachtigduizend bezoekers, nadat twee omwonenden van het Amstelveld hadden geklaagd. De organisatie van Amsterdam Pride, de homoseksuele variant op carnaval, wordt er gek van. Regeltjes, regeltjes en nog eens regeltjes! De Uitmarkt, nu eens in de binnenstad, dan weer in Oost of Oud-Zuid, heeft de buik vol van de verschillende raden die «op dorpsniveau» de eigen bewoners beschermen.

Wacht maar op de extra set van de deelraad Binnenstad!

De tactiek van de gemeenteraad: zoveel mogelijk bestuurders. In de gekozen burgemees ter zag zij geen heil. Inmiddels is een handtekenin gen actie gestart om die toch af te dwingen. Een allerlaatste wanhoopspoging om het publiek bij het bestuur te betrekken. Bij de gekozen burgemeester gaat het niet slechts om de partijstandpunten, het gaat ook om de persoon. Omdat niet gewenst is dat men moet afgaan op mooie plaatjes en handige praatjes, valt voor een compromis te vrezen. Straks is elke Amsterdammer van boven de achttien lid van een sollicitatieraad.