H.J.A. Hofland

LPF-TV

De LPF moet als iedere beweging een eigen krant krijgen, een weekblad op z’n minst, maar liever een dagblad, of het beste: een eigen televisiestation. Als ze zelf niet genoeg geld hebben, wil ik ervoor pleiten dat de overheid bijspringt. Dat moet ook binnen de wet mogelijk zijn, want de LPF is meer dan een partij. Een levensbeschouwing. Oprichting van lpf-tv is de enige mogelijkheid om van het zeurende conflict af te komen. Mat Herben heeft nog een appeltje te schillen met de publieke omroep, media specialiste Winnie de Jong vindt dat de omroepen hun personeel «beter en scherper moeten aansturen», mediaspecialiste Philomena Bijlhout wil een «onafhankelijke commissie» die «het mediabeleid schrijft» en kan controleren of iedereen zich eraan houdt. «Als je de wet wijzigt, krijg je andere reportages», aldus mevrouw De Jong met een onontkoombaar historisch gelijk.

Nee, niets tegen in te brengen. De LPF heeft de strijd met het publieke bestel aangebonden. Natuurlijk. Dat hoort erbij, als je de strijd tegen het hele bestel voert. De logische consequentie is dat je dan alle zittende Hilversumse coryfeeën beschouwt als gehuurde toeters van de paarse puinhopen. Je kunt praten als Brugman, aantonen dat fractie en partijleiding zich de afgelopen weken hebben gedragen als de club van de kluts kwijtgeraakte kemphanen (zoals Marcel Haenen in zijn televisiekritieken in NRC Handelsblad over de nieuw-Haagse reality-tv heeft gedaan), je kunt al die fantastische beelden in de herhaling laten zien — het zal niet helpen. Als er beter was aangestuurd, als de wet was gewijzigd, zou het publiek een veel objectiever beeld hebben gekregen.

Zolang het CDA in het kabinet zit, komt er van de hervormingsplannen niets terecht, want die partij mag dan geen deel van Paars hebben uitgemaakt, maar meer dan welke andere ook is ze in alle oude Nederlandse bestellen verankerd. De LPF dreigt dus met een kluitje in het riet te worden gestuurd. Ik wil niet demoniseren, maar ik moet ter wille van de objectiviteit zeggen dat dit dan haar eigen schuld is. De kritiek van haar mediadeskundigen lijkt nu te veel op gejengel. Maar geneert u zich niet. Dat is gebruikelijk bij debutanten. Altijd weer denken ze door de anderen te worden gezien zoals ze zichzelf zien. Het hindert niet. We hebben nog vier jaar om het concreter te maken.

Begin met het turven van de incidenten waarin het NOS-Journaal, Nova, Buitenhof, Den Haag Vandaag de waarheid van de LPF vertekenen. Maak een zwarte lijst van de omroepdelinquenten. Beraad u zich over een reglement van omroeptucht, en verzin gepaste straffen, eventueel met het uitzicht op reclassering. Dat is dan niet meer dan de aanloop. Er moet een alomvattend systeem worden ontworpen waarin het — nu virtuele — afschaffen van artikel 1 van de Grondwet in overeenstemming wordt gebracht met alles wat de LPF de zittende mediamachten verwijt.

Dit laatste is alleen mogelijk als de LPF haar eigen media krijgt, waarin ze zich alles kan veroorloven wat, volgens het gedachtegoed van Pim, het hele vernieuwde bestel zelf zich moet veroorloven. Dat is de objectiviteit volgens de LPF: het voorbeeld. Zoals ik in mijn vorige column schreef: naar die vorm van objectiviteit ben ik oprecht nieuwsgierig. Ik wil werkelijk horen en zien hoe daar een eind wordt gemaakt aan de vervloekte achterkamertjespolitiek, hoe Joep van den Nieuwenhuyzen zijn belangen afstoot, hoe de discussie over het weer invoeren van de doodstraf verloopt en op welke manier die dan moet worden voltrokken, en door wie.

Plus een vraaggesprek met de beul. Hoe lpf-tv het volgende partijcongres van de PvdA zal verslaan en hoe de verslaggevers de bewakers van de laatste bedreigde politicus in Nederland, Ad Melkert, zullen interviewen.

Afgelopen weekeinde hebben de Volkskrant en NRC Handelsblad, twee zogenaamde kwaliteitskranten, een uitvoerig interview met mevrouw Winnie de Jong gehad. Geen gebrek aan aandacht. Maar over haar plannen met Hilversum heb ik niet meer dan het allersummierste gelezen. Een gemiste kans! Maar geen nood. Als het zo doorgaat komen er meer interviews. Zeg wat je denkt en doe wat je zegt, dat is de enige raad die ik de mediadeskundigen op dit ogenblik kan geven.