Opheffer

Lust, daar gaat het om

Op de markt lagen stapels Verstandig ouderschap uit de jaren zestig en zeventig (toen het Sextant begon te heten). Ik bladerde en zag artikelen over masturberen, homoseksualiteit, de clitoris en ook over standjes. Soms stonden er slechte tekeningen bij.

Mijn ouders lazen het blad. Bekend en veelgelezen was de rubriek «Wij Willen Weten». Hoe vertelde je je vrouw dat je vaker wilde vrijen? Hoe vaak kon je een condoom gebruiken? Hoe vertelde je je ouders dat je homo was? Alles ademde de geur van die heerlijke jaren zestig — het was alsof de seksualiteit zojuist was uitgevonden. Alsof we ineens zomaar een kut en een lul hadden gekregen, en niet goed wisten wat we daarmee moesten doen.

Ik kocht de bladen niet. Maar eenmaal thuis had ik spijt. Misschien had ik ermee kunnen aantonen dat wij sinds die tijd, de jaren zestig en zeventig dus, seks als iets «onnatuurlijks» zijn gaan beschouwen. Ik heb het bijvoorbeeld altijd vreemd gevonden dat ik «voorgelicht» moest worden. Was ik voorgelicht over hoe ik moest eten, poepen, lopen, praten, zwaaien? Nee. Waarom moest ik dan voorgelicht worden over iets als neuken?

Ik vermoed dat de voorlichting vooral een ethische kwestie was. Neuken was niet: pik in kut, maar meer: liefde, aandacht, een vorm van zorg voor elkaar. Je moest el kaars gevoelig heden leren kennen en daar rekening mee houden.

Mooi, maar ook vreemd. Want neuken werd daardoor cultuur. Zoiets als vioolspelen of tekenen of zingen. Je moest erop oefenen. En ook kon je, voortgedreven door genot, nog meer genot uit je relatie halen als je de standjes van de Kamasoetra beheerste, als je eens «iets anders» deed dan normaal, als je pijpte en befte en de orgasmes wist te versterken door zaligmakend gekreun.

Neuken werd een vak. Taal, rekenen, natuurlijke historie, neuken… Iets onnatuurlijks, kortom.

Nu, veertig jaar later, zie je dat de cultuur is overgebleven maar de natuurlijke drift totaal is versleten. We roepen schande wanneer een jongen een meisje verkracht, en er is niemand meer die betwijfelt of het wel een schande is. Ik ook niet. We kennen de gevolgen van verkrachting, we weten hoe dit elke vorm van genot in het latere leven zal verstoren.

Maar toch. Juist omdat neuken cultuur is geworden, werd het daarmee minder belangrijk, terwijl we juist het omgekeerde betoogden.

Wat doe je als je niet kunt tekenen? Je tekent niet. Wie niet kan vioolspelen, laat de viool links liggen. En wie niet kan neuken, laat het na verloop van tijd. Maar omdat neuken een ethisch probleem is geworden, is ook de rechtvaardigheid van het niet kunnen en willen in het geding. Je moet neuken, en doe je dat niet, dan vind je geen partner. Doe je het wel, dan moet je maar zorgen dat je er verdomd goed in bent. Anders moet je wegwezen.

Wat is eigenlijk «goed in bed»? Dat is, als je man bent, pompen tot de ander is klaargekomen, als dat niet lukt elkaar zeker bevredigen, je seksuele fantasieën uitleven zonder de ander te schaden. Ergo: de ander moet erdoor opgewonden raken. Slaan, schoppen, verkrachten, vernederen, in de touwen hangen — alles mag, mits binnen een bepaalde afspraak.

Cultuur.

Neuken om kinderen te krijgen is niet meer noodzakelijk. Lust, daar gaat het om. De kunst is: zoveel mogelijk lust opwekken.

Ik voorspel dat de rol van de lust in onze samenleving zo groot zal worden dat de mogelijkheid om verliefd te worden afneemt. Je zult verliefd raken op seks maar niet meer om iets anders dan dat. Als je zo’n trend signaleert weet je dat tegelijkertijd de aculturele seks zal toenemen. Let maar op, het komende jaar stijgt het aantal verkrachtingen en zullen meer mensen alleenstaand raken.