Maar de nederlandse regering is wèl eerlijk

Geheime euro-documenten, acties, nieuws rond het Frederiksplein? De Groene, postbus 353, 1000 AJ, Amsterdam.
Nee, het zou te ver gaan om de Europese leiders ervan te verdenken dat ze stiekem hoopten op een anti-Europese Tony Blair. Maar het was de afgelopen jaren wel heerlijk makkelijk om alle falen van ‘Europa’ te kunnen wijten aan het oncoöperatieve Engeland - soms terecht, maar vaak ook volkomen ten onrechte. Blairs stralende optreden tijdens de afgelopen Euro-tussentop in Noordwijk maakte in een klap een einde aan de alibifunctie van Engeland.

Sterker nog, met name de sociaal-democratische leiders konden enige tekenen van jaloezie niet verhelen. ‘Wat jammer dat wij dat nooit zo hebben durven zeggen’, zag je Kok en de zijnen denken toen Blair de hele dag hamerde op milieu en werkgelegenheid als belangrijkste doelen van Europa.
Ook Blair moet het allemaal nog waarmaken, maar het getuigt in ieder geval van meer zelfvertrouwen dan de Nederlandse regering tot nu toe tentoonspreidt. Twee dagen voor 'Noordwijk’ debatteerde de Tweede Kamer de hele dag over wat er in het nieuwe Europese verdrag moet komen. Het geheel mondde uit in negen aangenomen moties. Strekking: meer macht voor het Europees parlement, geen gemarchandeer met het begrip 'vluchteling’, extra milieumaatregelen, en nog zo 'ns wat. De Kamer draagt de Nederlandse regering op zich hiervoor hard te maken in de onderhandelingen. Maar Van Mierlo liet onomwonden weten dat hij weinig tot niets met de wensen zal doen, 'gezien de bijzondere omstandigheden waarin Nederland verkeert in de onderhandelingen, te weten in de hoedanigheid van voorzitter en van Lidstaat’. Over het begrip vluchteling 'behoudt de regering zich haar oordeel voor’, de regering 'ziet geen kans de milieumotie in dit stadium nog operationeel te maken’ en op de wens van de Kamer om het Europees parlement niet langer heen en weer te laten pendelen tussen Brussel en Straatsburg, is het eenvoudige antwoord van de regering 'geen behoefte te hebben aan deze motie’.
Het enige wat je de Nederlandse regering moet nageven is dat ze eerlijk is. Gezien de totale geheimzinnigheid waarin de onderhandelingen plaatsvinden, was het immers makkelijk geweest om tegen het parlement te zeggen dat ze zich keihard in zou zetten voor de moties, om er vervolgens alsnog niets mee te doen.
Aan de vooravond van het Nederlandse voorzitterschap vroeg de Tweede Kamer al bezorgd of dat eigenlijk wel kon: een consensusgerichte voorzitter zijn en tegelijkertijd harde onderhandelingen voeren ten bate van de Nederlandse wensen. Van Mierlo antwoordde toen dat het geen enkel probleem was.
Rest nog de vermelding dat slechts twee partijen afgelopen woensdag stemden voor een referendum over het nieuwe Europese verdrag: de SP en GroenLinks.