Makelaars ruiken hun kans in Beiroet

Beiroet – Als je op de fiets stapt, is je band binnen vijf minuten leeg. De straten van de getroffen wijken in Beiroet zijn inmiddels voor het oog opgeruimd, maar glassplinters zijn stille getuigen van de ramp die de stad trof. Wie omhoog kijkt, ziet de gevolgen van de explosie weerspiegeld in de gevels

‘Beiroet is niet te koop’, staat op een poster in de getroffen wijk Mar-Michaël. Het is een waarschuwing tegen makelaars, die in opdracht van politici op deuren van getroffen huizen kloppen en bewoners willen overhalen hun huis te verkopen. Het is nu toch onveilig, zeggen ze. Ook bij Lena Dakessian (60) kwamen ze langs. De lift is uit haar gebouw geslagen en ook de deuren zijn weg. Je kunt vanaf buiten zo binnen wandelen. Samen met familie en buren bewaken ze het pand, totdat alles gerepareerd is. Ze zijn niet de enigen. ‘We are staying’, hangt op een spandoek aan een ander huis.

Naji Raji wil de historische huizen uit de handen van Libanese politici houden die eigenaar zijn van bouwbedrijven. Deze week lanceert hij het Beirut Heritage Initiative. Volgensunesco zijn door de explosie 640 historische gebouwen beschadigd. Vijftien daarvan zijn volledig ingestort, zestig lopen instortingsgevaar. Door middel van fondsenwerving wil het initiatief – waar verschillende ngo’s zich bij aangesloten hebben – de huizen in oude staat terugbrengen.

Beirut Heritage Initiative wil bovenal een Solidere 2.0 voorkomen. Solidere is het bedrijf dat verantwoordelijk is voor de herontwikkeling van het centrum van Beiroet na de Libanese burgeroorlog, die eindigde in 1990. Solidere is zowel geprezen als gehaat. Critici hebben het bedrijf ervan beschuldigd oorspronkelijke bewoners te verdrijven door middel van intimidatie.

Naji Raji zegt dat de gesprekken met bewoners in de historische wijken Gemmayzeh en Mar-Michaël moeizaam verlopen. Huiseigenaren zijn afhoudend en hij weet daardoor niet of er al huizen zijn verkocht. ‘Er wonen veel oude mensen. Het zijn geen activisten, ze hebben geen zin in een gevecht met de overheid. Maar vergeet niet: deze mensen zijn tijdens de burgeroorlog ook gebleven. Terwijl de bommen vielen, vertrokken ze niet.’ Volgens Lena Dakessian is er nog een reden dat oorspronkelijke bewoners blijven: ‘Er heerst angst dat de huizen uit de christelijke wijk Mar-Michaël in handen komen van mensen die niet bij onze sociaal-religieuze groep horen. We willen ook ons religieus erfgoed bewaken.’