Mango zoekt kokosnoot

Wie in India wil trouwen, zoekt een geschikte partner online. Maar wie vrolijk wil daten loopt al snel tegen moeilijkheden aan. ‘We houden ons enigszins gedeisd.’

Medium lon114156

Liefde in tijden van verandering

Deze zomer buigen onze correspondenten zich over de liefde wereldwijd. De manier waarop mensen verliefd worden, waarop relaties worden aangegaan, de liefde wordt bedreven – het heeft alles te maken met de maatschappelijke omstandigheden. Liefde als spiegel van de toestand van een land, daar gaat het om. Van de seksuele revolutie die zich in Egypte aan het voltrekken is tot het rumoer rond het homohuwelijk in Frankrijk tot de liefdesmoraal in Oeganda.


NEW DELHI – Op een zaterdagochtend, nog voor de bewoners van de buitenwijk Noida aan hun dag beginnen, verzamelt een verwachtingsvolle menigte zich bij het Country Inn Suites hotel, gelegen langs de snelweg richting Delhi. Het hotel is typerend voor deze voorstad: gloednieuw, karakterloos en minstens tien verdiepingen hoog. Normaal is dit een doorgangsoord voor zakenlieden, maar vandaag vindt hier een gebeurtenis plaats die een mensenleven voorgoed kan bepalen. De website simplymarry.com organiseert een bijeenkomst waar je een potentiële huwelijkspartner kunt ontmoeten.

Aanwezig zijn tweehonderd families. De helft met een huwbare dochter, de andere helft met een huwbare zoon. Bij binnenkomst passeren de bezoekers kraampjes die helpen om een huwelijk ‘de mooiste dag van je leven’ te maken: een juwelier, een atelier voor bruidskleding en een ontharingsstudio. De meesten laten het marktje links liggen en spoeden zich direct naar de conferentiezaal. Als ze eenmaal zitten haal je de huwelijkskandidaten er zo uit: de dames dragen een kleurige sari en zijn behangen met goud. De heren zijn gestoken in een strak gestreken hemd, hebben keurig gepoetste schoenen en een verwachtingsvolle blik in de ogen. Allen worden vergezeld door een colonne vaders, moeders, ooms, tantes, broers en zussen.

‘Dit is een swayamvara’, legt Sanjeev Kumar uit. Deze vlotte Indiër met een ferme handdruk is de promotor van het evenement. ‘We hebben het afgekeken van de oude koningen die een ceremonie organiseerden waarbij hun dochter een stoet aanbidders te zien kreeg. De dame koos een man door hem een bloemenkrans om de schouders te leggen.’ Op deze swayamvara, met evenveel mannen als vrouwen, zijn de verhoudingen gunstiger. ‘Je moet wel de balans bewaken’, zegt Kumar.

De dag begint met een voorstelrondje. Iedere trouwkandidaat beklimt het podium en vertelt over familie, werk, opleiding en interesses – in die volgorde. Sommigen zijn wat verlegen, anderen spreken met bravoure. Bijna zonder uitzondering komen ze uit een ondernemers­gezin. Het weerspiegelt de Indiase voorkeur voor een partner uit de eigen kaste. Vandaag zijn alleen families uit de vaishya-kaste aanwezig, die vooral ondernemers bevat. Op zondag staat een swayam­vara voor de brahmanen, de hoogste kaste, gepland. Terwijl ze luisteren, strepen de toehoorders druk op de lijsten die ze hebben gekregen bij inschrijving. Daar staan alle gegevens van de huwelijkskandidaten nog eens op vermeld. Na de lunch kunnen ze een ‘match­maker’ aanspreken die op zoek gaat naar de jonge man of vrouw van hun gading. De twee families trekken zich dan terug in een hotel­kamer om te kijken of een overeenkomst mogelijk is.

De 24-jarige Vidhi Agarwal heeft goede hoop dat ze vandaag een man zal vinden. Althans, dat laat haar zus Neerup weten. ‘We hebben drie interessante matches aangestreept’, zegt ze. ‘Wij gaan nu kijken of ze ook echt wat te bieden hebben.’ Vidhi, een struise dame gekleed in een smaragdgroene sari en uitbundig opgemaakt, glimlacht instemmend.

DE BIJEENKOMST in het hotel is een vignet van de Indiase trouwcultuur: het zakelijke karakter, de familie die de regie voert en de gedeelde opvatting dat liefde volgt uit een verbintenis, in plaats van andersom. Toch is er één ding anders: alle aanwezigen hebben voorwerk gedaan op internet. Op simplymarry.com staat een uitgebreid profiel van iedere kandidaat ten behoeve van een swayamvara die 24 uur per dag, zeven dagen per week doorgaat. Een bezoek aan het hotel is simpelweg een extra check, om te kijken of wat online wordt beloofd in vlees en bloed ook waar is.

Welkom in de wereld van het digitaal gearrangeerde huwelijk, waar slimme ondernemers miljoenen verdienen aan de menselijke hunkering naar de ideale partner en ouders hun kroost in de digitale etalage zetten.

  • De rest van dit artikel is alleen beschikbaar voor ingelogde abonnees. Zij kunnen hier inloggen om verder te lezen.
  • Als u al een abonnement op De Groene Amsterdammer hebt maar nog geen gebruikersnaam en wachtwoord, dan kunt u contact opnemen met de administratie via abonnementen@groene.nl of bellen naar 020-5245555.
  • Nog geen abonnee? Klik hier om de abonnementen te bekijken of neem voor slechts 4,50 euro week-toegang tot het gehele digitale archief en lees De Groene van deze week tevens in pdf op uw scherm of iPad.

Beeld: Hindoehuwelijk in Delhi. Martin Parr / Magnum / HH