Manhattan krijgt z’n eigen Green Deal

New York – ‘We debatteren niet over klimaatverandering in New York’, schreef burgemeester Bill de Blasio vorige week in het tijdschrift New York. ‘De enige vraag is waar we barrières gaan opwerpen om ons beter te beschermen tegen stijgende zeespiegels en de onvermijdelijke volgende storm.’

Dit heeft hij voor ogen: ‘We gaan Lower Manhattan beschermen, waartoe het Financial District behoort, goed voor een half miljoen banen en negentigduizend inwoners, en waar bijna al onze metrolijnen samenkomen.’

Hij wil het gebied dat onder water liep tijdens orkaan Sandy (2012) beschermen door te investeren in verplaatsbare zeeweringen en door nieuw land te creëren, omdat de zuidpunt van Manhattan te vol zit met nutsvoorzieningen, riolen en metrotunnels om er vloedbescherming te kunnen bouwen. Het nieuwe land zal aanzienlijk hoger worden dan de huidige kustlijn, die nog geen drie meter boven de zeespiegel uitsteekt.

De burgemeester schat de kosten op minstens tien miljard dollar, een bedrag dat volgens critici veel te laag is. Feit is dat de zojuist door president Trump voorgestelde begroting geen cent voor kustbescherming bevat. ‘Het is aan Democraten om dit een centraal put van onze nationale agenda te maken op een manier die we nog niet eerder hebben gezien’, schreef De Blasio. Want ‘het beschermen van het mondiale handelscentrum (…) en de sector van onze economie die elke stad en regio in Amerika raakt, is een nationale prioriteit. Het zou gesteund moeten worden door big federal dollars.’

Een cynicus zou denken dat De Blasio met dit voorstel probeert zijn nationale profiel te verhogen. Hij dient zijn laatste termijn uit en overweegt zijn kandidatuur voor het presidentschap. Na een lans te hebben gebroken voor een Green New Deal schreef hij: ‘Dit is infrastructuur, net zo essentieel als wegen, treinrails en bruggen. Het is nationale veiligheid, net zo essentieel voor het veilig houden van mensen als welk militair materieel dan ook.’

Hij eindigde zijn betoog met gevoel voor de anti-elitaire tijdgeest. ‘De reden dat we dramatische actie moeten ondernemen is dat zovelen in Washington jarenlang de winsten van Big Oil boven de toekomst van onze planeet hebben gesteld.’ Trots stelt hij: ‘New York City is alle investeringen aan het afstoten in fossiele-brandstoffenbedrijven die deze crisis hebben veroorzaakt.’

Dat zijn eigen stad volledig is vastgelopen met door fossiele brandstoffen aangedreven auto’s liet hij onvermeld. Want met anti-autoretoriek word je geen president van de Verenigde Staten.