Mannen en vrouwen

Zoals u zich misschien via de media weet te herinneren heb ik precies een jaar geleden, op het hoogtepunt van mijn wetenschappelijke carrière, besloten een stapje terug te doen en als een vrouw te gaan denken.

Het was een experiment dat veel opzien baarde.
Vandaag weet ik méér. Ik voel me ellendig, man noch vrouw. Vrouwenlogica, besef ik inmiddels, is een contradictio in terminis en de ratio is strijdig met elke vorm van tederheid. Mijn conclusie zal u niet verbazen: vrouwen en mannen kunnen naast en desnoods met elkaar leven, zolang zij althans diametraal van elkaar verschillen. Zodra ze emanciperen en op elkaar willen gaan lijken, ontstaat een onoverzienbare chaos. Homofilie, travestie, porno, drugs en overmatig alcoholgebruik - het zijn slechts enkele voorbeelden van wanhopige vluchtpogingen van op hol geslagen seksen. Onze oude rolpatronen waren blijkbaar zo slecht nog niet. Dat merk ik elke keer weer als ik nu in mijzelf bek zit te vechten.
Bekommer je maar niet om mij. Er is voor mij geen weg terug. Mijn vrouwelijke ik is inmiddels een alter-ego van mijn mannelijke ik. Zij zijn, ben ik bang, tot de dood ze scheidt met elkaar getrouwd en, arme ik, die alles voor de wetenschap over had, ben het kind van de rekening.