Marja Pruis leest…

…altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Hier doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest. Deze week: Nora Ephron.

Medium 9200000031841137

Nora Ephron, Koop nooit een rode jas. LINDA.boeken, 568 blz., € 19,99

Samen met, of onder auspiciën van (ik weet niet helemaal het fijne van de zaak) uitgeverij Nijgh & Van Ditmar is LINDA. nu ook boeken gaan uitgeven. Er is al wat verschenen van Sue Townsend, en er zijn van die gelegenheidsboekjes verschenen, over vrouwen die van voetbal houden en vrouwen die vijftig worden. Van de week kreeg ik een in cadeaupapier verpakte baksteen op de deurmat, de memoires van Katharine Graham, het lievelingsboek van allerlei interessante types onder wie de hoofdredactrice van LINDA., volgende week gaat het in De (papieren) Groene besproken worden door onze eigen hoofdredactrice.

De essentie van de journalistiek: dat je gaat geloven dat je het middelpunt van het universum bent

Maar al eerder nog ontving ik een iets plooibaarder baksteen, een hele dikke paperback met het beste van Nora Ephron (1941-2012), het brein achter films als When Harry met Sally, Sleepless in Seatlle en You’ve Got Mail, en schrijfster van een benijdenswaardig type journalistiek. Persoonlijk, geestig, scherp, zo iemand van wie je altijd wil weten wat ze vindt van de dingen.

In deze bloemlezing, samengesteld en ingeleid door Sylvia Witteman, vind je zo’n beetje alles wat je nog een keer wil lezen wel terug, inclusief haar volledige en – voorzover ik weet – enige roman, Heartburn (ook verfilmd, en heel goed, met Meryl Streep en Jack Nicholson in de hoofdrollen), vertaald als Hartzeer en maagzuur (door Eva Wolff). Zo’n lekker hekserig en toch inverdrietig verslag van een huwelijksdrama – Ephron’s eigen huwelijk met journalist Bob Woodward -, met sardonische uitwijdingen over monogamie en ontrouw.

Ook heel mooi: ‘De journalistiek: een liefdesgeschiedenis’, waarin ze in vogelvlucht haar carrière doorneemt, zoals haar vijf jaren bij The New York Post. Ze was nog een groentje, en ze leerde er alles, met een redactiechef die een seksueel roofdier was en een hoofdredacteur die niet goed bij zijn hoofd was. Ze kwam ook achter de essentie van de journalistiek: dat je gaat geloven dat je het middelpunt van het universum bent en dat de hele wereld zijn adem inhoudt tot het volgende nummer, of het artikel waar jij toevallig mee bezig bent, uitkomt.

Ik denk dat het de essentie van meer takken van bezigheid is; dat het anders nog moeilijker wordt in beweging te komen, en te blijven.