Marja Pruis leest…

..altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Op de website van De Groene doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest.

Medium 9789041423030 juli zeh nultijd 178

Juli Zeh, Nultijd. Anthos 2013

Ik was hier wel benieuwd naar. Juli Zeh is in Duitsland een ster, had in 2006 een grote literaire bestseller met Speeldrift, dat nu in Nederland ook als toneelstuk te zien is of was. Nultijd gaat over een Duits stel, Sven en Antje, dat op een niet bij naam genoemd Canarisch eiland een duikschool begint. Sven is de wat oudere van het stel, bijna-veertiger, hij is een gefnuikt gefrustreerd type dat zijn eigen onvermogen maskeert als maatschappijkritiek. Hij heeft in zekere zin de maatschappij zijn rug toegekeerd, en zijn eigen vluchthaven gecreëerd op het uiterste puntje van het eiland. In het eiland, met zijn kunstwerken, grotten en vulkanische landschap laat zich makkelijk Lanzarote herkennen. Als het Duitse glamourkoppel Theo, schrijver, en Jola, soapactrice, zijn intrede doet in het paradijs, raakt de hele boel aan het kantelen. Theo en Jola zijn in een soort sadomasochistische relatie verwikkeld, psychisch dan, en Sven wordt hun schaakstuk, hun voyeur, hun slachtoffer.

Ik was eerst wel gevangen door de heldere stijl van Zeh, de duidelijke biotoop die ze neerzet, maar allengs begon het thrillerachtige verhaal me tegen te staan. Het verhaal wordt geschreven vanuit het perspectief van Sven, en doorsneden met dagboekfragmenten van Jola, die ‘de werkelijkheid’ daarin lekker aan het manipuleren is. Vanaf de eerste bladzijde is duidelijk dat Sven het onderspit zal delven. De vraag 'hoe’ en 'wanneer’ kon mij halverwege niet meer echt boeien. Nultijd is een boek van dertien in een dozijn: vaardig geschreven, intelligente materie, maar uiteindelijk zo ongelooflijk gemiddeld, geen zin zal me bijblijven.