Marja Pruis leest…

..altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Op de website van De Groene doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest.

Medium melodie damour

Margriet de Moor, Mélodie d'amour. De Bezige Bij 2013

Ik las het op Kreta vorige week, ik las het vooral op weg naar Kreta, en wel zo compulsief dat ik bang was niet genoeg boeken mee te hebben genomen. Maar ik had even buiten de waard, i.c. Hella Haasse, gerekend, wier De ingewijden ook in mijn bagage zat. Daarover zal ik het ook nog bij gelegenheid hebben. Mélodie d'amour dus. Zo'n wonderbaarlijk mooi boek. Heel zwaar, allesomvattend, en toch zo licht geschreven, zo niet-duister. Degene die uiteindelijk de centrale figuur blijkt, Luuk, wordt omzichtig benaderd via het perspectief van zijn naasten. Eerst zijn ouders, dan een vrouw die hartstochtelijk verliefd op hem wordt, dan een andere minnares, en uiteindelijk zijn wettige vrouw. Niets is voorspelbaar in deze roman, en tegelijkertijd is alles geloofwaardig, op een bepaalde manier realistisch zelfs. Zo blijkt de wettige vrouw helemaal niet zo met Luuk bezig. Zij heeft haar liefde beleefd toen ze in de 20 was en verpleegster in opleiding; ze viel voor de stervende vader van een vriendin.

Het kost me moeite om met distantie iets over dit boek te schrijven. Ik bedoel: nog een noot te kraken, om de lof des te beter uit te laten komen. Misschien dat het laatste hoofdstuk wel erg ijl is. Maar ik houd ervan, wil ik dan onmiddellijk toevoegen. ‘Ze gelooft in absolute liefde!’ riep mijn collega die het boek ook net had gelezen. Ja inderdaad. Ze maakt in deze roman de absolute liefde in ieder geval voelbaar, onontkoombaar misschien zelfs. Zelfs dacht ik te gaan begrijpen waarom Jezus op aarde is gekomen. Dit klinkt heel eng, dat vond mijn gezelschap op Kreta ook.