Marja Pruis leest…

..altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Op de website van De Groene doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest.

Medium grandmothers

Doris Lessing, The Grandmothers. Harper Perennial 2004 (oorspr. 2003)

Er draait een film in de bioscoop nu die ik graag wil zien, Two Mothers, met Naomi Watts en Robin Wright. Vanwege de actrices, maar vooral vanwege het gegeven dat gebaseerd is op een novelle van Doris Lessing, The Grandmothers. Goeie aanleiding dit verhaal nog eens te lezen, het is opgenomen in een bundeling met nog drie novellen, The Grandmothers heet die bundeling ook.

In snelle lijnen trekt Lessing een tafereel op dat tegelijkertijd uiterst idyllisch en uiterst wreed is. Ik vraag me af of die dubbelzinnigheid ook in de film voelbaar zal zijn. Het verhaal gaat over Lil en Roz, die van kinds af aan zo'n symbiotische vriendschap hebben dat hun omgeving, en hun mannen later met name, zich altijd afvragen of ze eigenlijk geen ‘lezzies’ zijn. Ze hebben genoeg aan elkaar, wat hen niet verhindert toch dat pad van huwelijk en moederschap op te gaan. Ze krijgen allebei een zoon, die ook weer goed bevriend raken met elkaar. En dan gebeurt er iets, als Tom en Ian zeventien zijn zo ongeveer, dat Lessing op een heel vanzelfsprekende manier op papier krijgt. Het begint met troost, denk ik, en het ontwikkelt zich als een diep intiem nieuw verbond, nu tussen de moeders en de zoon van de ander. En dat houdt járen aan.

Vanzelfsprekendheid en pijn gaan hand in hand in dit verhaal over MILFS avant la lettre, of preciezer gezegd SILFS. Maar dan maak ik het heel plat, net zoals een of andere filmkrant het verhaal samenvat als 'twee eenzame hartsvriendinnen gaan achter elkaars zoon aan’. Mooi is dat Lessing het verbond tussen de moeders en de zonen in het begin laat waarnemen door een buitenstaander, die wel en niet begrijpt wat ze ziet; en aan het eind opnieuw, door de vrouw van een van de zonen.