Marja Pruis leest…

…altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Op de website van De Groene doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest.

Medium 9789029087162

Hugo Bousset, Vurige tongen. Essays over romans na 11 september. Meulenhoff, 2011

De inhoudsopgave van deze essaybundel van Hugo Bousset maakt me erg nieuwsgierig. De meeste essaybundels behandelen de ‘usual suspects’, Flaubert, Nabokov, Beckett, noem alle dode grote namen maar op. Een verademing als iemand het aandurft ook iets over contemporaine schrijvers te zeggen. Zeker als hij, zoals Bousset lijkt te doen, gewaagde combinaties maakt. Zo bespreekt hij Marjolijn Februari en Esther Freud in één hoofdstuk, en Patrick Modiano en Christiaan Weijts tezamen. De laatsten onder de noemer 'Julia in Parijs en Venetië’. Ik ga deze bundel nog bespreken.

Anne Vegter, Eiland berg gletsjer. Gedichten. Querido, 2011

Medium 9789021439006

Het sprak me erg aan wat Anne Vegter laatst in een interview in het NRC zei, toen haar werd gevraagd waarom er zoveel zinnen niet worden afgemaakt in haar poëzie. Ze antwoordde iets in de trant van dat in het gewone leven al genoeg werd uitgesproken. Het valt trouwens wel mee met dat onafgemaakte in deze gedichten. Ze zijn helder, vitaal en net genoeg 'open’ om er zo je eigen gedachten bij te ontwikkelen. Neem bijvoorbeeld het gedicht 'Tramps’:

Je had het over gevoelstemperatuur, onder nul vond je het tussen mijn dijen

in de vertrekhal. Na je tas hebben we elkaar heart to heart omhelsd,

man, ik kon je wel pijpen van plezier. Luister je eigenlijk nog.

We maakten stroeve vogels na, een doodsmak ontwierp je op papier

had je wat napret van je verveling. Het werd lastig redenen vinden op die manier.

Als het glas van je vinger springt zoek je iets tegen breukjes en zout op.

_Het tapijt grijnst. Wil nu godverdomme iemand opstaan en me vasthouden. _

Die laatste twee strofes snap ik eigenlijk niet helemaal, maar het maakt niet uit. De gevoelstemperatuur is goed.

Jennifer Egan, Look at me

Medium lookatme

Dit is een eerdere roman van de schrijfster die nu succes heeft met A visit from the goon squad. Ik lees ’m omdat ik haar vrijdag ga interviewen in Brooklyn, NY. Het gaat over een model dat een ernstig auto-ongeluk krijgt, waarna haar gezicht helemaal opnieuw opgebouwd moet worden. Ik weet nog niet welke kant het (dikke) boek opgaat, gelukkig heb ik nog de hele vlucht om me erin te verliezen. Ik begrijp uit de kritieken dat het een intellectuele thriller is, waarin onder andere sprake is van een dreigende aanslag op de Twin Towers. Let wel, deze roman verscheen half september 2001.