Marja Pruis leest…

..altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Op de website van De Groene doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest.

Medium mpleest

Elisabeth van Nimwegen, De smaak van ijzer. Van Oorschot 2013

Ik las dit debuut vrijwel onmiddellijk nadat ik het per post toegezonden had gekregen. Wat een goed teken is. Elisabeth van Nimwegen schreef met De smaak van ijzer een sterk portret van een meisjesvriendschap. Een dankbaar onderwerp in de literatuur, vanwege de intensiteit, de jaloezie, de gesublimeerde seksuele verlangens. Alles zit erin, in deze kleine roman of novelle, die als extra heeft dat het een en ander zich afspeelt tegen de achtergrond van de toneelschool in Maastricht. Van Nimwegen, blijkens de flaptekst zelf oud-studente van deze opleiding, weet duidelijk waar ze het over heeft. Vertelster Marie is totaal in de ban van haar studiegenote, de Vlaamse exuberante Fanny. In het openingshoofdstuk ‘Zusters’ worden de verhoudingen meteen duidelijk neergezet. Fanny wil een bloedzusterschap bezegelen door van elkaars vagina’s te proeven, Marie laat zich overhalen. Zo gaat het steeds, Marie doet dingen voor Fanny uit liefde, en omdat ze bang is anders saai of burgerlijk te zijn. En passant wordt een onthullend beeld geschetst van de toneelopleiding, waar de studenten vooral fysiek worden uitgedaagd over de rand te gaan, en de docenten hun studentes graag in hun nakie zien. Is het niet op het toneel, dan wel onder de gezamenlijke douche na afloop, of bij de docent thuis, aan de haak (!) of op bed geslingerd. Van Nimwegen schrijft meeslepende scènes, erotisch en spannend, over de omgang tussen de beide vriendinnen, tussen de studenten onderling, en tussen de studenten en hun docenten. De terughoudende Marie ontpopt zich eenmaal op het toneel tot – in de woorden van haar speldocent – ‘een geil beest’, terwijl Fanny niet echt tot transformatie in staat blijkt. Zo gauw blijkt dat Fanny niet doormag naar het volgende jaar, veranderen de verhoudingen. Van Nimwegen beschrijft dit proces subtiel, intelligent, boeiend. Eigenlijk bijna jammer dat ze dit in zo’n kort bestek doet, van krap honderd pagina’s.