Marja Pruis leest…

…altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Op de website van De Groene doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest.

Medium mpleest

Marie Calloway, Waar was ik goed voor in jouw leven. Vertaald door Sandra van de Ven. Atlas Contact 2014

Alles wat je kunt vinden van Waar was ik goed voor in jouw leven, geschreven door de 23-jarige Marie Calloway, staat ook al in het boek zelf. Het is een collage van verhalen, email-uitwisselingen, webcam-chats en reacties op Facebook. ‘Er is helemaal niets interessant aan dit meisje. Ze is half verwaand, half onzeker, tamelijk sletterig op een saaie manier, beeldt zich in dat ze schrijfster is, maar heeft niet eens genoeg talent om een fatsoenlijk boodschappenlijstje te maken…’ En: ‘Ze zit ergens tussen “leuk” en “raar” in, in die zone waarin een vrouw op de ene foto een exotische schoonheid lijkt, maar er door een minieme verandering in de zichthoek of de belichting op de andere foto opeens uitziet als een gestoorde crackhoer.’

Crack gebruikt ze niet, maar in een bepaald opzicht is ze wel een beetje een gestoorde hoer. Wat ik verder niet moralistisch bedoel. Ze heeft seks tegen betaling, en dat wordt tamelijk gedetailleerd beschreven. Ze heeft het geld hard nodig, maar ze is ook wel oprecht geïnteresseerd in seks. Ze beleeft er geen plezier aan, probeert van alles uit, vooral in de onderdanige sfeer. Natuurlijk is ze vooral nieuwsgierig naar macht, en man-vrouwrelaties, want ze heeft vrouwenstudies gestudeerd.

Ik las het deels nieuwsgierig, deels lusteloos. Kreeg acute heimwee naar boeken waarin het woord ‘pijpen’ niet voorkomt. Misschien ben ik een beetje seksmoe. In de stad hangen posters met het gezicht van een meisje met suggestieve vingers voor haar mond. Het is de aankondiging van de verfilming van Charlotte Roche’s Feuchtgebiete. Ik stalde mijn fiets in de fietsenstalling bij het CS in Amsterdam, en zag dat meer mensen kennelijk een verzadigingsniveau hebben bereikt. De mannen die daar werken hebben een boekomslag op hun werkhok geplakt, en in die context blijkt de titel iets heel anders te kunnen betekenen: Sletvrees.