Marja Pruis leest

..altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Op de website van De Groene doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest.

Medium anne enright   het weer van 2

Anne Enright, Het weer van gisteren (De Bezige Bij); vertaald door Marijke Versluys

Anne Enright kun je altijd lezen en herlezen. Dit zijn verhalen van een paar jaar geleden, die ik weer ter hand had genomen omdat ik aan het nadenken was over slechte moeders. Het titelverhaal gaat over een verse moeder die moet wennen aan haar baby. ‘Ze bleef hopen en volharden. Was dit het dan? Was dit de manier om van een baby te houden?’ Enright laat zich lezen en herlezen omdat ze nooit een verhaaltje vertelt, maar altijd iets onbenoembaars vangt, niet bang is om de dingen niet met elkaar te laten kloppen.

Medium 9789041417602 claire castillon luchtbellen 178

Claire Castillon, Luchtbellen (Anthos); vertaald door Martine Vosmaer en Karina van Santen

Ik las een interview met Claire Castillon in het NRC en was nieuwsgierig geworden. Dacht ook het te kunnen gebruiken, geobsedeerd door die f**cking slechte moeders als ik was. Maar nee. Ik vind dit te flauw. Het zijn zo'n dertig verhalen, ultrakort, ze dragen allemaal een persoonsnaam en bestaan geheel uit interne monologen. Misschien vind ik dat te gemakkelijk, ik weet het niet zo goed. Na twee verhaaltjes was ik tot op ‘t bot geïrriteerd. Babbel de babbel, veel te expliciet en makkelijke ironie.

Medium 6646942 l

Laura Riding, Progress of Stories (Persea Books); hopelijk ooit vertaald door Nicolette Hoekmeijer en Mia Martin

Tot voor gisteren had ik nooit gehoord van Laura Riding, maar een vriendin gaf mij een aantal verhalen van haar te lezen die zij op haar beurt ook weer toegeschoven had gekregen, en nu wil ik alles van haar weten en alles van haar lezen. Snelle google-acties hebben me geleerd dat ze een modernistische Amerikaanse dichteres en critica was, en dus schrijfster van korte verhalen. Volgens die vriendin laten de verhalen zich enigszins vergelijken met - als je dan toch wil vergelijken - de korte verhalen van Lydia Davis. Ik heb nu nog maar weinig gelezen, maar ben er helemaal weg van. 'Love is simply a matter of history, beginning like cancer from small incidents.’ Er zit ook een mooie introductie bij over het vertellen van korte verhalen, waarin zij iets heel wezenlijks lijkt te zeggen over in hoeverre je het de lezer kunt aandoen het gebied van de normaliteit te verlaten. Helemaal zeker weet ik dat echter niet, haar Engels is best moeilijk (in die introductie althans), dus ik wacht met smart op de vertaling van Nicolette Hoekmeijer en Mia Martin (de eigenlijke ontdekster). En o ja, ze was de minnares van Robert Graves en ze beweert dat diens White Goddess geheel berust op jatwerk. Van háár dus.