Marja Pruis leest

..altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Op de website van De Groene doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest.

Medium becker 300

Emma Becker, Mr. Vertaald uit het Frans door Saskia Taggenbrock. De Bezige Bij 2012

Porna, je wordt er ook wel eens moe van. Het hangt in de lucht kennelijk. Er worden 40.000 maal Vijftig tinten grijs over ons nooddruftige vrouwtjes uitgestort, de Amerikaans/Engelse bestseller van E.L. James, waarin ik nog steeds aan het lezen ben, en inmiddels ligt daar ook het dikke Mr van de 23-jarige Parisienne Emma Becker. Van de week stond in de Volkskrant te lezen dat de vagina een tamelijk autonoom leven leidt - zelfs ten volle doorbloed raakt van het aanschouwen van Bonobo-aapjes - maar dat het het verdomde ‘gevoel’ van vrouwen is dat ze in de weg zit om net als mannen op te kunnen gaan in pornografie. Vrouwen willen toch die blik en die kus erbij, oftewel ‘het complete plaatje’, zoals een van de aangehaalde wetenschappers het formuleert. Mr levert wat dat betreft wel een tamelijk compleet beeld, van een smachtende studente die aan het mailen raakt met een vijfentwintig jaar oudere, getrouwde, chirurg, over hun gezamenlijke hobby: het verzamelen en bestuderen van erotische literatuur. Deze ‘Meneer’ heeft minder omtrekkende bewegingen en plichtplegingen nodig dan Christian Grey, de geweldenaar van E.L. James, want al bij hun eerste rencontre in een Parijse hotelkamer smijt hij haar op bed. De verteltoon is even schaamteloos als melancholiek, want blijkbaar gaat ook deze wilde hartstocht voorbij. In intermezzo’s wordt teruggeblikt, en Mr dat ik de hele tijd interpreteerde als Mister maar dat natuurlijk Monseigneur moet zijn, direct toegesproken: ‘Weet u nog hoe de twintig minuten na de liefde waren? Ik lag tegen uw borst gedrukt en probeerde onopvallend uw sperma aan het laken af te vegen, maar u dacht dat ik probeerde me van u los te maken, en hield me met een hand tegen. 'Blijf hier!’ In feite was het gedwongen. Ik geloof dat ik pas later de smaak te pakken kreeg, toen u er al niet meer was om me te dwingen tot liefde. Triest, hè?‘

Uiteindelijk wordt het hele pornoavontuur dan toch weer ingebed in een verhaal over leugens, bedrog en lafheid. Want ja, er is ook een officiële Madame. 'Het lijkt duidelijk dat deze vrouw erin geslaagd is, god mag weten hoe, om Meneer en zijn impulsieve karakter zo veel mogelijk te temmen.’ En dus blijft Ellie, zoals ze het zelf scherp academisch formuleert, slechts een ‘parenthese’ in het leven van Meneer. ‘En hoe tijdrovend en meeslepend een parenthese ook kan zijn, uiteindelijk is het slechts een piepkleine toevoeging in een compacte tekst, een stijltechniek die je gebruikt als het onmogelijk is er nog een zin aan toe te voegen.’

Wat mooi gezegd! Het is om dit soort bespiegelingen, intelligent en onverwacht, dat je Mr blijft lezen. Emma Becker biedt op haar manier het complete plaatje.