Marja Pruis leest

..altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Op de website van De Groene doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest.

Medium tyler

Anne Tyler, The Beginner’s Goodbye . Chatto & Windus, 2012

Anne Tyler is bijna altijd goed. Ook op zo'n manier dat de urgentie begint te ontbreken om haar bij te houden. Aan de andere kant - er is altijd een andere kant - stelt ze je nooit teleur. Het is even wennen aan de vertellersstem in The Beginner’s Goodbye; op grond van zijn toon en zijn status - hij is weduwnaar - denk je met een bejaarde man te maken te hebben, maar Aaron is in de dertig. Zijn vrouw komt om het leven als een boom uit hun tuin op haar valt. De roman begint ermee dat zij - dood dus - aan hem verschijnt. Tyler is er goed in om je hier ook meteen in mee te laten gaan. Aaron is een vergelijkbaar type als haar hoofdpersonage in The Accidental Tourist: zo'n man, getekend, beschadigd, die het leven op afstand plaatst. Voor beiden geldt ook dat hun werk hen in staat stelt het leven op een getrapte manier te leven. In The Accidental Tourist ging het om iemand die vanuit zijn leunstoel reisgidsen schreef; Aaron schrijft handleidingen, oftewel ‘Beginners’-gidsen. Hoe je een huis koopt, een keuken inricht, vogels kijkt, kinderen baart, etc etc.

De confrontaties met zijn overleden vrouw Dorothy, Aaron’s naarstig zoeken naar haar, zijn ontredderde staat, doen het beeld ontstaan van een gelukkig huwelijk, terwijl eigenlijk de details niet erg vrolijk zijn. Of laat ik het zo zeggen: je gaat er vanzelfsprekend van uit dat dit een boek in rouw geschreven is. Net terwijl ik zat te denken hoe bijzonder het is als iemand een ‘gewoon’ huwelijk beschrijft, liefdevol, wordt opeens met zoveel woorden gezegd: ‘This was not a happy marriage.’ Het is niet voor niets dat ze nog steeds aan hem verschijnt. Maar wiens ‘unfinished business’ is het, die van hem of die van haar? Dat laat Tyler erg mooi in het midden.

Ik houd van de manier waarop Tyler het uiterlijk van haar personages beschrijft. De eerste keer dat Aaron Dorothy ziet bijvoorbeeld. Hij ziet haar helemaal. Van haar witte doktersjas die stijf van haar afstaat, tot haar broek die gekreukt is en te lange pijpen heeft, en haar gezicht dat breed is, en kalm. Het is zo niet voor de hand liggend, maar hij valt als een blok voor haar. De manier waarop Tyler hem haar laat waarnemen maakt haar bijzonder, en voor hem onweerstaanbaar.