Marja Pruis leest

..altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Op de website van De Groene doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest.

Medium julian barnes

Julian Barnes, Alsof het voorbij is. (oorspronkelijk The Sense of an Ending). Vertaald door Ronald Vlek. Atlas 2011

Komend weekend krijgt Julian Barnes de Europese Literatuurprijs uitgereikt tijdens Manuscripta, de grote boekenbeurs in Amsterdam waarmee het nieuwe literaire seizoen wordt geopend. Ik had Alsof het voorbij is al eens gelezen, en was er toen geërgerd over vanwege het hoge leunstoelgehalte, maar nam het in mijn vakantie nog eens ter hand. Zoveel mensen om me heen die het zo mooi vinden/vonden. En die prijs dus. En dan in zijn eigen land nog de belangrijkste literaire prijs, de Man Booker Prize. Soms kan een boek ook domweg verkeerd vallen omdat je het in een bepaalde gemoedstoestand leest, te ongeduldig, of met een zeker verwachtingspatroon. Opnieuw gelezen dus. Het centrale thema valt me nu meer op, en ook hoe hecht het boek daaromheen geconstrueerd is. Het gaat over hoe je jezelf in slaap sust met een bepaalde herinnering die je goed uitkomt, en hoe dat verstoord kan worden. Wat geschiedenis is. De leugen van de overwinnaars, of het zelfbedrog van de overwonnenen. Toen ik het de eerste keer las, beviel de puntigheid me niet, het feit dat er nog een kind geopenbaard moest worden. Maar nu zie ik hoe precies het opgebouwd is, hoe alle vaagheid wordt ingelost, en er tegelijkertijd geen psychologie wordt toegelaten die het flauw zou maken. Indrukwekkend. Ik heb een aantal zinnen genoteerd, gedachten die me troffen, of waar ik nog wat aan heb. Mooi: ‘Maar we hebben niet zoveel mensen lief in dit leven. Een, twee, drie?’ Het enige wat ik op de roman tegen heb is dat het zo bijna geschreven lijkt op het feit dat je er niks op tegen kunt hebben. Dit is literatuur. Dat idee.