Marja Pruis leest..

..altijd meer dan ze kan of wil bespreken. Op de website van De Groene doet ze verslag van haar bevindingen en overwegingen bij de boeken die ze leest.

Medium covermarja

Edward St Aubyn, Eindelijk. Vertaald door Nicolette Hoekmeijer. Meulenhoff, 2012

Je hoeft op zich niet de voorgaande romans van Edward St Aubyn te hebben gelezen, om te kunnen genieten van Eindelijk. Maar waarom zou je jezelf ook maar een letter van hem ontzeggen? En misschien is het ook wel zo dat je Eindelijk beter kunt plaatsen als je de trilogie Wat heet hoop en Moedermelk wél eerst leest. Het gaat tenslotte allemaal om Patrick Melrose die in het gerede moet zien te komen met zijn sadistische vader en zijn onmachtige moeder. Gezien ook de titel zal dit het slotdeel zijn, de apotheose. Moeder nu ook dood, het definitieve rouwen kan beginnen. Maar ach, was het maar zo eenvoudig. Meedogenlozer dan tevoren opent St Aubyn de sluizen van Patrick’s geheugen. We wisten al dat zijn vader erg was, maar het is allemaal weer erger dan je voor mogelijk hield. Grote verandering is dat de verteller niet alleen gestopt is met de heroïne, de drank en het dwangmatig vreemdgaan, maar ook met de ironie. Het stoppen met heroïne is volgens Patrick vergeleken met het stoppen met ironie kinderspel. ‘Probeer maar eens te stoppen met dat diepe verlangen om twee dingen tegelijk te verwoorden, om op twee plekken tegelijk te zijn, om je te kunnen onttrekken aan de catastrofe wanneer zich een vaste betekenis voordoet.’
De kracht van St Aubyn’s sc

hrijven is de intelligente gestileerdheid, de zwarte humor, de onorthodoxe perspectiefwisseling, de niets en niemand ontziende brille. Vertaalster Nicolette Hoekmeijer levert een meesterproef met deze precieze, soepele en sierlijke vertaling van een heel ‘dicht’ soort Engels. Enige nadeel van dit proza is dat je erna volkomen moet afkicken - alles hierna doet zich voor als flauwiteit - en eigenlijk voorlopig niks anders kunt verdragen dan opnieuw Wat heet hoop ter hand te nemen.