Marja Pruis over Nobelprijswinnaar Alice Munro

Alice Munro, Lief leven. Verhalen. Uit het Engels vertaald door Pleuke Boyce. De Geus 2012

Medium alicemunro

Alice Munro was tot voor vandaag in vergelijking met Margaret Atwood de minder bekende Canadese schrijfster. Wij hadden haar natuurlijk al láng in de smiezen, zie de bijlage die we een paar jaar geleden over haar maakten. Zo terecht, deze Nobelprijs. De meest recente bundel verhalen die in Nederlandse vertaling verscheen, vorig jaar, heet Lief leven. Deze verhalen zijn weer kleine romans op zich, compleet, spannend ook, mysterieus en glashelder tegelijkertijd. Ook verhaaltechnisch zijn ze verbazingwekkend. Zo geeft Munro in het eerste verhaal, ‘Japan bereiken’, de onbetrouwbare verteller een wel heel radicaal gezicht. De getrouwde, promiscue Greta draait ook de lezer een loer. Ook in de andere verhalen hebben we te maken met raadsels, droefenis en kleine rampen die eigenlijk niet groter hadden kunnen zijn. Dit zijn allemaal ontoereikende woorden voor een van de beste verhalenschrijvers van het moment. Jammer dat de Nederlandse uitgave er zo suikerzoet uitziet. In combinatie met de titel lijkt dit vrouwenproza van de bovenste plank. Dat is het óók. Grotemensenwerk dat je iedereen in de maag wil splitsen, omdat je weet dat je iedereen er een plezier mee doet.