Marokkaanse activisten boycotten Clinton en Malala

Rabat – Van 27 tot 30 november organiseert Marokko in Marrakesj het internationale World Forum on Human Rights, waar grote namen als Ban Ki-moon, Bill Clinton en Malala voor uitgenodigd zijn. In eigen land liggen organisaties die opkomen voor mensenrechten echter onder vuur.

Sinds een paar maanden gaan bijeenkomsten van de amdh, de bekendste en grootste onafhankelijke mensenrechtenorganisatie van Marokko, en ook van andere organisaties ineens niet door. Hotels trekken zich terug, vooraf vastgelegde hallen blijken gesloten. Onder druk van de overheid, zegt Human Rights Watch in een rapport eerder deze maand.

De amdh telt bijna honderd lokale afdelingen. Vrouwenrechten, vrije journalistiek, migranten, de vrijheid van meningsuiting, de amdh zet zich ervoor in. De koude oorlog tussen de overheid en de amdh speelt al sinds juli. Minister van Binnenlandse Zaken Mohamed Hassad opperde toen dat verschillende mensenrechtenorganisaties buitenlands geld aannemen en een buitenlandse agenda voeren. ‘Hij noemde ons niet, maar het was duidelijk tegen ons gericht. We zouden terrorisme steunen, omdat we vinden dat je niet zomaar mensen kunt oppakken onder de vlag van terrorismebestrijding’, zegt secretaris-generaal Ahmed el Haij van de amdh.

Hoe het ook zij, sinds die toespraak in het parlement zijn al zeker vijftien amdh-bijeenkomsten op het laatste moment niet doorgegaan. Reden voor de amdh om de minister voor de rechter te dagen wegens machtsmisbruik en om het World Forum te boycotten. Ook andere Marokkaanse organisaties mijden het forum. Volgens hen gebruikt Marokko het evenement om het eigen imago op te poetsen.

‘Als het blokkeren van bijeenkomsten één of twee keer was gebeurd, hadden we dat niet aan de overheid kunnen toeschrijven’, zegt Eric Goldstein van hrw. ‘Nu wel. Voor juli 2014 kwam het ook wel eens voor, maar niet op deze schaal.’

De Marokkaanse minister El Khalfi ontkende in de Marokkaanse media dat organisaties systematisch worden gedwarsboomd. ‘Tot september van dit jaar zijn er 4320 activiteiten gehouden door meer dan veertig organisaties.’ Zou kunnen, zegt Goldstein. Maar: ‘Het huidige patroon laat er weinig twijfel over bestaan dat de beslissing is genomen om organisaties dwars te zitten. In de westelijke Sahara hebben organisaties het altijd al zwaar. Ze worden niet erkend, mogen geen bijeenkomsten houden. In Casablanca en Rabat konden organisaties echter in behoorlijke vrijheid werken. Tot juli van dit jaar.’