Marokkaanse hacker brengt halve waarheden

Rabat – Wie is Chris Coleman? Een Marokkaanse hacker of een activist? En wat is zijn agenda?

Die vraag speelt in Marokko, sinds via het Twitter-account @Chris_Coleman24 honderden vertrouwelijke documenten, paspoortgegevens en e-mails de wereld in zijn gestuurd. Op de sociale media is de affaire al Marocleaks gedoopt.

Coleman is de Marokkaanse Edward Snowden, zeggen sommigen. Het lekken startte begin oktober. Aanvankelijk richtte het account zich vooral op het hypergevoelige dossier van de Westelijke Sahara, een gebied dat in 1975 door Marokko werd geannexeerd. De annexatie leidde tot een oorlog met het bevrijdingsfront Polisario en een nog immer voortdurend conflict met Algerije.

Coleman lekte documenten die de Marokkaanse diplomatie en het beïnvloeden van de publieke opinie rond de Westelijke Sahara blootlegden. Critici zetten hem daarop weg als een verlengstuk van Algerije en Polisario, en de documenten als ‘gefabriceerd’. Het zou zelfs het werk van de Algerijnse geheime dienst zijn. De stroom documenten lijkt echter te groot en te authentiek om in zijn geheel in elkaar geknutseld te zijn.

Inmiddels publiceert Coleman via Twitter ook over andere zaken. Vier Franse journalisten zouden zich hebben laten betalen of giften hebben aangenomen, in ruil voor positieve verhalen over Marokko. Een van de bazen van 2M, het bekendste tv-station van het land, zou informatie doorspelen aan de geheime dienst.

Coleman openbaarde ook een schijnbare e-mailwisseling waarin de Amerikaanse onderzoeksjournalist Richard Miniter, die onder meer publiceerde in The Washington Post en Forbes, twintigduizend euro zou hebben gevraagd voor een positief artikel over koning Mohammed VI en diens rol na de Arabische lente. Desgevraagd reageert de journalist: ‘Natuurlijk heb ik nooit een dergelijke e-mail geschreven, aan wie dan ook in Marokko. Ook heb ik van geen enkele persoon of entiteit of bedrijf of overheid in Marokko geld ontvangen, nooit. De e-mail is nep.’ Miniter diende een formele klacht in bij de fbi. Mocht de identiteit van de hacker bekend worden, dan overweegt hij juridische stappen.

Vooralsnog blijft onduidelijk of Coleman een activist is, een propagandamedium of een echte klokkenluider. In enkele kritische media en op de sociale media gonst het, maar de gemiddelde Marokkaan haalt er zijn schouders over op en staatsgezinde media negeren hem grotendeels. De regering zelf reageert nauwelijks, op een opmerking na van minister van Communicatie El Khalfi. Die ziet in Coleman ‘een rabiate campagne [tegen Marokko] georkestreerd door tegenstanders’.