Marokko’s Marokkaanse allochtonen

Rabat - Op een terras in Nador zitten twee meisjes met hagelwitte hoofddoeken en knalroze lippenstift te kletsen. Ook als je hun onvervalste Brabantse tongval niet kunt horen, is aan hun gedrag en kleding duidelijk te zien dat ze niet uit Marokko komen.

Nador, waar normaal gesproken na zevenen ’s avonds geen kip op straat is, verandert in de zomer in een gonzende bijenkorf. Op de boulevard langs de zee rijden auto’s met Spaanse, Franse en Nederlandse nummerborden af en aan. Met name aan de kust is het druk, maar ook in de rest van Marokko is goed te merken dat een flink deel van de drie miljoen in het buitenland woonachtige Marokkanen in het land is.

Elke zomer lanceren de Marokkaanse autoriteiten de grootscheepse operatie Welkom, die de jaarlijkse oversteek voor de buitenlandse Marokkanen zo makkelijk mogelijk moet maken. Zij zijn zo belangrijk dat er zelfs een speciaal ministerie voor hen is: het ministerie voor MRE, Marocains Résidant à l'Etranger. Kooplieden, taxichauffeurs en hoteleigenaren zijn ook blij dat de MRE er weer zijn. Het is goede klandizie. Sommigen rekenen zonder gêne het dubbele voor producten op de markt of het vierdubbele voor een taxiritje. Komt het door het negatieve imago van de Europese Marokkanen dat zij er geen been in zien hen op te lichten?

Autochtone Marokkanen zijn niet onverdeeld enthousiast over de jaarlijkse intocht van allochtonen, die bij hen tegelijkertijd bewondering en afgunst oproepen. Hun dure auto’s en merkkleding steken schril af bij de levensstandaard in de plattelandsgebieden en volkswijken waar een groot deel van de migranten vandaan komt. En niet alleen door hun uiterlijk vallen de Europese Marokkanen op, ook door hun gedrag. Ze zijn onbeleefd, praten te hard en hebben geen respect voor ouderen en voor de autoriteiten, zo menen de autochtonen. De officiële term MRE heeft ondertussen zo'n negatieve klank gekregen dat de overheid het voortaan liever over Marocains du Monde heeft, Marokkaanse wereldburgers. Het zal nog wel even duren voor die nieuwe term is ingeburgerd en het is de vraag of het verschil gaat maken. In de grote steden zijn genoeg meisjes te zien die een hoofddoek combineren met felgekleurde lippenstift en er nog een sigaret bij opsteken ook, maar toch zijn het vooral de buitenlandse Marokkanen die op afwijkend gedrag aangekeken worden.