Marsvrouwtjes

Op zaterdag 26 augustus heeft de Britse zender Channel Four de wereldpremiere van een film die het denken over Ufo’s ingrijpend moet veranderen. Het gaat om opnamen van een autopsie op de lichamen van vier buitenaards ogende wezens van het vrouwelijk geslacht, gefilmd in juli 1947, direct nadat er vijfenzeventig kilometer ten noordwesten van het plaatsje Roswell in Nieuw Mexico een zilverkleurig ruimteschip was neergestort. Het Ufo-incident in Roswell kwam toentertijd in een ware hausse aan Ufo-meldingen in de Verenigde Staten, maar maakte extra indruk door het overstelpende aantal ooggetuigen (ruim tweehonderd).

Het archeologen-echtpaar Andersson, ter plekke aanwezig, verklaarde de vier inzittenden van het ruimteschip te hebben gezien: ‘Er lagen drie lichamen van ongeveer 1.40 meter lengte in de schaduw onder de schotel. Ze hadden een gelige huid, grote zwarte ogen en enorm kale hoofden. Twee bewogen niet, de derde had enorme moeite met ademhalen. Een vierde, in een eveneens eendelig lichtgrijs kostuum gehuld, mankeerde ogenschijnlijk niets en het leek erop of deze eerste hulp verleende aan de andere drie. Toen wij naderden, reageerde hij/zij doodsbang.’
Daags na de crash opende de plaatselijke krant, de Roswell Daily Record, met het nieuws over de Ufo, maar onder druk van onder meer de FBI moest dit de volgende dag worden gerectificeerd: in werkelijkheid zou het gaan om een neergestorte weerballon.
Voor de nog altijd uitdijende beweging van ufologen is Roswell een mythisch begrip. Regisseur Steven Spielberg kondigde al enige jaren geleden een film aan over het Roswell- incicent. Nu blijkt er echter al filmmateriaal te bestaan, en naar het zich laat aanzien nog authentiek materiaal ook. Het gaat om opnamen van cameraman Jack Barnett, die van 1942 tot 1952 voor het Amerikaanse leger werkte. Op 2 juli 1947 kreeg Barnett naar eigen zeggen opdracht van generaal McMullan voor een 'haastklus’ in Dallas. Na geheimhouding te hebben moeten zweren, werd hij belast met de opnamen van een autopsie. Verbijsterd filmde Barnett de anatomische ontleding van het kwartet haarloze wezens, die opvielen door hun groter hoofden, kleine oren, kleine mond, zes vingers en zes tenen, hun gespierde, ietwat opgezette lijfjes zonder tepels of navels, maar wel getooid met vaginale opening. Hun ogen zouden getooid zijn met een zwart vlies, en hun hersenen vielen op door de volkomen gladde vorm. Barneet filmde het gehele spektakel op Kodak-rolletjes van drie minuten, maar in de consternatie vergat hij er een heel stel op te sturen aan zijn opdrachtgevers. Naar eigen zeggen durfde hij er jaren niet mee voor de dag te komen, uit angst voor represailles van de autoriteiten. In 1993 bood hij de Britse video- uitgever Ray Santilli aan om te kijken naar het Roswell-materiaal. Santilli kocht de rechten voor honderdvijftigduizend dollar, nadat hij zich van de echtheid van het materiaal had laten overtuigen door de serienummers van de Kodak- rolletjes op jaartal te controleren. Tegenover verslaggevers Patrick van Weerdenburg en Marjolein Schippers van De Telegraaf verklaarde Santilli overtuigd te zijn van de echtheid van het materiaal. De vooraanstaande patholoog-anatoom dr. C. M. Milroy van de Universiteit van Sheffield kreeg de filmpjes, in totaal vijftig minuten lang, te zien en deze concludeerde dat de lichamen bij de autopsie in geen geval menselijk konden worden genoemd.
Aanvankelijk probeerde Santilli bij de aankoop van het Roswell-materiaal samen te werken met Philips-dochter Polygram, maar deze maatschappij zag van de deal af op grond van het feit dat het Amerikaanse leger in principe nog altijd het copyright heeft op de opnamen. Inmiddels hebben de Franse zender TV1, de Italiaanse RAI 2, het Japanse NKH, de Amerikaanse Fox en ABC in Australie de film aangekocht. De rechten voor de Benelux, Duitsland, Spanje en Portugal zijn gekocht door de vrije producent Karel H. Hille, die nog altijd op zoek is naar de hoogste bieder.