Medicijnen

Er bestaat een middel, Taxol, dat in combinatie met andere middelen gegeven wordt aan patiëntes met uitgezaaide borst- en eierstokkanker.

Het is - zo is inmiddels uit onderzoek bekend - doeltreffender dan andere vormen van chemotherapie bij een aantal van dit soort patiëntes. Nu is er ruzie over het al dan niet toepassen van dit middel, vanwege de prijs. Het is duur.
Met doeltreffender bedoel ik dat de levensverlenging van de patiënten langer is, ongeveer een jaar langer. Ook als je in een terminaal stadium bent.
Ik ben zelf recentelijk behandeld met Taxol. Ik heb me er redelijk goed bij gevoeld, ik heb zoveel mogelijk doorgewerkt en ik zou in de veronderstelling kunnen leven dat mijn leven met een jaartje verlengd is. Omdat ik zo'n grenzeloze optimist ben, ben ik daarvan overtuigd. Maar het gaat niet om mij.
Er zijn veel vrouwen in Nederland die op een menswaardige wijze langer zouden kunnen leven na een chemotherapie met Taxol. Als dit niet wordt toegestaan, gaan ze eerder en akeliger dood. Stel dat ze in een ziekenhuis of verpleegtehuis moeten lijden, dan kost dat meer geld. De nieuwe aidsmedicijnen zijn ook ongelooflijk duur. Dat mag wèl. Maar ja, dan had je maar geen borsten of eierstokken moeten hebben.
Twee ziekenhuisapothekers hebben gezegd dat het hier gaat om een geval van collectieve euthanasie waarbij het beroep op overmacht geen kans maakt.
Euthanasie? Het bewust verkorten van het leven van een ander mens door haar medicijnen te onthouden is geen euthanasie maar ordinaire moord.
Hoeveel kost een harttransplantatie? Hoeveel kost een nierpatiënt? Hoeveel kost een dag in een verzorgingshuis?
Iedereen gaat dood, vroeger of later, maar liefst wel na zoveel mogelijk goede medische hulp, als de patiënt dat wil.
Moord!