Memoires

Ik heb de memoires van Lubbers gelezen. Nou nou, dat leest smakelijk weg! Een heel aantal mensen zie je in een ander daglicht als je Lubbers goed begrijpt. Hij onthult gebeurtenissen uit Den Haag die je in je stoutste dromen niet had verwacht. Hij laat zien wat een spelletjes er gespeeld zijn en hoe schijn bedriegt: iemand die je voor integer en aardig had gehouden, blijkt een kunstje geflikt te hebben en dus niet te deugen. De verhoudingen binnen de verschillende kabinetten van de afgelopen twintig jaar liggen heel anders dan ik altijd gedacht had en soms zijn er beslissingen genomen via een toevalligheidje.

Binnen het CDA was er ook het een en ander aan de hand. Brinkman heeft zeker een rol gespeeld bij het teloorgaan van het CDA en dat komt doordat het CDA intern verdeeld was en doordat sommige mensen elkaar niet lagen. Ze leverden wel eens streken om een ander onderuit te halen.
De bloedgroepen spelen nog steeds een belangrijke rol, de Roomsen stellen eisen. Het duidelijkste bewijs hiervan is dat Helgers uit een inrichting gehaald werd om voorzitter van het CDA te worden, een totaal onbekwaam iemand voor die functie, terwijl Tineke Lodders er geknipt voor was. Maar zij was niet Rooms. Let op mijn woorden, ze komt terug, ze hebben haar nodig.
Maar verder over de memoires: er staat inside information in die echt onontbeerlijk is voor wie de gang van zaken in de voorgaande periode wil doorzien in historisch perspectief.
De christelijke normen en waarden worden eindelijk duidelijk, zodat standpunten die ik nooit begreep - het verlagen van de AOW voor alleenstaanden bijvoorbeeld - plots kristalhelder zijn.
God is zo oneindig goed, dat hem elk beminnen moet. Lubbers ook.