Menno Hurenkamp

Menno Hurenkamp

We moeten Hilbrand Nawijn nageven dat hij formidabel gegroeid is in zijn rol als kampbewaker. Ere wie ere toekomt. In het begin van zijn carrière was het schmieren geblazen zodra-ie een neger zag. Dan stond-ie handenwringend te mompelen dat zwarten vaker een uitkering hebben vanwege het warme weer dat ze gewend zijn. Nu komt het «wegwezen!» er heel natuurlijk uit, misschien wat ongeremd zelfs. Ook dat is vooruitgang, waarmee maar weer bewezen is dat de vooruitgang een dubbelzinnig project is. Hoe dan ook. De vragen die Nawijn aan minister Verdonk stelde over het onterecht aan haar partijgenoot Hirsi Ali uitgereikte paspoort lieten ruimte voor drie oplossingen. Ik ga er daarbij vanuit dat een slim geformuleerd hand-over-hart niet tot Verdonks repertoire behoort. Dat tekort is eerder uit een ziektebeeld dan uit een ideologie verklaarbaar. Maar ook met een milde stoornis zou men effectief moeten kunnen regeren. De meest voor de hand liggende was flink wat wachten met het beantwoorden van die vragen over dat onterechte paspoort, tot de storm wat was gaan liggen. Dat deed ze niet. De tweede oplossing zou zijn geweest wat een traditionele bestuurder gedaan zou hebben: een stel specialisten verschillende oordelen laten opschrijven. Tegen de tijd dat die tegen elkaar afgewogen zouden zijn had Hirsi Ali de tijd gehad om eigen conclusies te trekken. Dat deed ze niet. In beide gevallen zou iedereen waardig zijn weg hebben kunnen vervolgen. De derde oplossing is een beetje gezocht: de Boudewijn-route, naar de Belgische koning die een dagje ziek was toen er een abortuswet getekend moest. Verdonk die zichzelf even uit dienst ontheft en collega Piet Hein Donner eventjes vreemdelingenminister laat zijn. Opdat Verdonk, als kandidaat-lijsttrekker, geen verdenking van opportunisme op zich laadt. Dat deed ze niet.

Wat de ex-gevangenisdirecteur Rita Verdonk wél deed, was de handen ineenslaan met de ex-ind-directeur Hilbrand Nawijn om nog voor Hirsi Ali de kans zou krijgen te zeggen dat ze wegging te zeggen dat ze weg moest. Om zo Nederland voor het oog van de wereld neer te zetten als verreweg het achterlijkste land op het Europese continent sinds Albanië de dictator Enver Hoxha kwijtraakte. Voor eigen gewin vernederden ze niet alleen een politica die ook maar haar best doet, wat in een cynisch wereldbeeld nog als deel van het politieke spel kan worden gezien. Ze slepen ook ons arme landje, dat het toch al niet makkelijk heeft met zijn zelfbeeld sinds we onszelf niet meer tolerant mogen noemen, door de internationale modder met hun als rechtsgevoel verpakte vreemdelingenhaat.

IJzeren Rita zal op aandringen van de Tweede Kamer heus wel met een oplossing komen voor Hirsi Ali. Ze zal daarbij zo manoeuvreren dat het lijkt alsof zij altijd haar rug recht gehouden heeft. En die vluchtweg zal de vvd haar ook heus wel bieden. Daar zit men niet te wachten op meer fratsen. Maar dan is de schade al geleden. Verdonk heeft zich moeiteloos aan kop geplaatst van het illustere keurkorps dwazen dat Nederland effectief als Boerepummelistan op de kaart wist te zetten, geflankeerd door Juliana met haar messianistische wereldvredesmissies in Washington en de ioc-leden bespugende Saar Boerlage. En zo heeft voormalig vvd-leider Frits Bolkestein weer een mooie opvolger aangewezen, een bereisde en erudiete vrouw van de wereld.