Mens en hond

Ideeën roepen emoties op en gevoelens op hun beurt zetten de hersenen aan het werk. Dus leven wij in een dynamische wereld. Wetenschappers en kunstenaars proberen het een en ander voor ons te ordenen. Maar de een leunt te veel op zijn ratio, terwijl de ander zich te veel door zijn gevoelens laat meeslepen. Vandaar dat ik persoonlijk zweer bij iets tussen wetenschap en kunst in, noem het fantascienza.

Mijn laatste project onderzoekt de verschillen tussen mens en hond. Waarom is hun vriendschap schijn? Zoals u weet, alle honden vinden het o zo leuk om te apporteren - iets wat hun voorvader, de wolf, niet in zijn kop zou halen.
Maar denk maar niet dat de mens in de loop der eeuwen niet is gedegenereerd. Zijn wil de baas te spelen neemt al lang ziekelijke proporties aan, die dodelijke gevolgen voor onze planeet zullen krijgen als wij niet bijtijds tot inzicht komen.
Als therapie voor de hond respectievelijk zijn baas heb ik het volgende experiment bedacht.
Stel u met uw vriend of partner in een weiland op, zodanig dat u de bal of de stok eindeloos naar elkaar toe kunt gooien zonder dat de hond ook maar een moment de kans krijgt die te pakken te krijgen.
Laat hem net zo lang heen en weer rennen tot alle partijen er ziek van zijn.
Pas als het zover is, kan er worden begonnen aan de opbouw van een vreedzame wereld, gebaseerd op wederzijds respect en gelijkwaardigheid. Tussen mens en hond en zelfs tussen mug en olifant.