Merkels trouwe bullebak haalt uit naar de Grieken

Berlijn – Het is altijd spannend wanneer Wolfgang Schäuble een persconferentie geeft. Je weet namelijk nooit in wat voor bui hij is.

De ene keer is hij nukkig en boos, reageert hij geïrriteerd op vragen, kijkt hij niemand aan, blikt hij alleen maar op zijn dossier of naar zijn assistenten. De andere keer is hij ontspannen, heeft hij in elk antwoord een grap of snedige wending.

Merkels minister van Financiën is een man met een ingewikkelde psyche. Hij was altijd zeer ambitieus, maar gokte in het verleden op het verkeerde paard. Dat paard heette Helmut Kohl. Schäuble was de tweede man achter de ‘kanselier van de eenheid’ toen die verwikkeld raakte in een schandaal rond de partijfinanciering. Schäuble bleek medeplichtig.

Maar zijn ambities bleven. Daardoor werd hij als was in de handen van Merkel. De bondskanselier had zich geen betere rentmeester kunnen voorstellen. Terwijl zij in de Griekse kwestie afwacht, manoeuvreert, zich indekt, alle deuren openhoudt, smijt Schäuble met het porselein, beledigt de Grieken waar het maar kan, gedraagt zich als een vandaal.

Een prima rolverdeling. De behoedzame Merkel heeft geen talent voor agressie, terwijl Schäuble er vol mee zit. De verwarde gek die hem in 1990 met een pistoolschot tot de rolstoel verbande, heeft van hem een bozige man gemaakt. Wie op een persconferentie een vraag aan hem stelt, moet verdomd goed formuleren, wil hij of zij geen veeg uit de pan krijgen.

Eind vorige week was hij weer eens goed geluimd. De Griekse correspondenten in Berlijn overspoelden hem met kritische vragen. Schäuble ging er eens goed voor zitten. ‘Waarom voert Griekenland niet de dollar in?’ grapte hij. ‘Als ruilobject zouden we dan het straatarme Puerto Rico in de eurozone kunnen opnemen.’

Geen Duitse cabaretier zou hem hebben kunnen overtreffen. Schäuble is Merkels ideale antwoord op de Griekse hooligan Varoufakis. De Griekse minister van Financiën heeft inmiddels zijn nederlaag in de strijd met zijn Duitse collega erkend. Na Schäuble voor een ‘terrorist’ te hebben uitgemaakt nam hij als een geslagen hond zijn ontslag.

Europa kan gerust zijn. Of Schäuble nu wel of niet in een goede bui is, heeft geen invloed op hoe het met de Griekse crisis verder gaat. Zodra het erop aankomt, doet hij gewoon zijn plicht. Dan rijdt hij in zijn rolstoel naar het speciaal voor hem verlaagde spreekgestoelte van de Bondsdag en leest hij de parlementariërs de hem door Merkel ingefluisterde les.