Groene EK-Blog #16

Met een knipoog

Frank de Boer 17-06-2021 © ANP/ MAURICE VAN STEEN

De Groene blogt tijdens het EK dagelijks over de wedstrijden. Vandaag: Rasit Elibol. ‘Omdat alle andere journalisten hem Frank noemden, deed ik dat ook. Althans, in mijn hoofd.’

Frank moet weg. Het bericht kom in veelvoud binnen op mijn telefoon en ik denk aanvankelijk: ja, wegwezen. Dit EK was een brevet van onvermogen en zeker niet het eerste. Hij heeft ons eigenhandig uit het toernooi gewisseld, zijn tactiek was zoals altijd te behoudend en dan kwam hij na de uitschakeling alleen tot wat gezwets over details in plaats van met een heldere analyse over wat er misging.

De vierde vroegtijdige aftocht in zijn carrière moet iets doen met het zelfvertrouwen; hij moest eerder al na nog geen drie maanden weg bij Internazionale, bij Crystal Palace werd hij na 77 dagen ontslagen en waren de prestaties zo beroerd dat José Mourinho hem uitriep tot de slechtste trainer uit de geschiedenis van de Premier League en zelfs bij het Amerikaanse Atlanta United diende hij zijn contract niet uit.

Waarschijnlijk stonden zijn spullen uit voorzorg al klaar bij aanvang van het EK, maar begon hij die na de soepel verlopen poulefase voorzichtig uit te pakken. Wie weet… Want Frank bewees dat ook trainers in een toernooi kunnen groeien. Het hakkelen bij persconferenties werd minder, hij noemde geen spelers meer Queensy Menig (de speler van FC Twente die hij nooit selecteerde) en oogde een stuk meer ontspannen, zo viel te lezen in alle commentaren. Tot de wedstrijd tegen Tsjechië, waarin de bondscoach het net als de spelers totaal liet afweten.

En toch denk ik: Frank moet weg. Voor een dagblad begon ik bij afwezigheid van de vaste watcher wedstrijden van Ajax te verslaan toen hij daar hoofdtrainer was en de voorlopig enige successen uit zijn trainerscarrière behaalde. Omdat alle andere journalisten hem dan Frank noemden, deed ik dat ook. Althans, in mijn hoofd. Want ik bezocht de persconferenties wel, en ging na de wedstrijden in de mixed zone net als de collega’s van andere media in zijn buurt staan met de dictafoon van mijn telefoon aan, maar ik heb nooit een woord met hem gewisseld. Als ik hem zag lopen, vermeed ik oogcontact. Bij persconferenties ging ik zo zitten dat ik nooit de beurt zou krijgen. Ik vreesde toen wat Hugo Borst in de jaren tachtig is overkomen bij PSV, zoals hij onlangs vertelde in de podcast van Hard Gras. Hans Kraay was toen trainer in Eindhoven en het was hem opgevallen dat die jonge verslaggever van Voetbal International wel altijd aanwezig was tijdens persconferenties, maar nooit wat zei. ‘Vraag jij nou eens wat’, had Kraay gezegd, waarna Borst nog roder werd en helemaal niks kon uitbrengen.

Dat Frank dit nooit bij mij heeft gedaan is niet de enige reden dat ik met hem te doen heb als ik in kranten en op websites (ik ga het niet hebben over sociale media) lees dat een club toch wel heel stom moet zijn om ooit nog met hem in zee te gaan. Hij zou totaal ongeschikt zijn voor dit vak. Er wordt gespeculeerd over het einde van zijn trainerschap en anders moet hij het toch wel op een veel lager niveau gaan zoeken. Misschien is het goed als hij met zijn vrouw even een tijd iets heel anders gaat doen.

Mijn coulance heeft volgens mij meer te maken met het feit dat hij Frank de Boer is. Ik was elf toen hij als speler met Ajax de wereld veroverde, veertien toen hij Bergkamp in Frankrijk alleen voor de Argentijnse keeper zette. Hij is van de laatste generatie voetballers waar ik echt nog fan van ben geweest, tegen wie ik opkeek. Frank heeft nog een eigenschap die me voor hem inneemt en dat is dat als hij een grap maakt, hij de grap al aankondigt met een knipoog. Zijn broer doet dat bijvoorbeeld niet.

Als ik naar Frank kijk, zie ik iemand van wie ik onvoorwaardelijk fan ben geweest en juist daarom komt hij bijna overal mee weg. De spelers die in het Nederlands elftal spelen zijn wat dat betreft voor mij inwisselbaar, als ik nu Erik ten Hag tegen zou komen in een perskamer bij Ajax zou ik niet wegkijken. Ja, natuurlijk geniet ik van het spel van Frenkie de Jong, zie ik dat Depay soms van de buitencategorie is. Maar als zij later bondscoach worden en ze verprutsen een eindtoernooi, zal ik niet voelen wat ik nu bij Frank voel.