Met je tijd mee

De leden van mijn fractie in de Amsterdamse gemeenteraad zijn allen aangesloten op het stadhuisnetwerk via een modem en we hebben allemaal een fax. Voor andere fracties geldt hetzelfde.

Hierdoor hebben we een razendsnelle interne communicatie en kunnen we informatie in de stadhuisbestanden opzoeken. Standpunten moeten zondagavond voor tien uur op het netwerk gezet worden, zodat iedereen alles gelezen heeft voor de fractievergadering van maandagavond. Niet iedereen gebruikt het netwerk even intensief, maar het is wel verplicht om de boodschappen erop te zetten en te lezen. We sparen op die manier een flink aantal bomen.
In de Eerste Kamer is dat nog niet zo geregeld. Er zijn zelfs mensen zonder fax! De standpunten moeten dus een week van te voren worden ingeleverd, willen ze met de weekendpost meegaan. Binnenkort komt daar enige verandering in, maar ik kan me niet voorstellen dat alle leden binnen afzienbare tijd thuis met een modem zitten te werken. Het zal wat langer duren of zelfs nooit gebeuren. Het is een beetje wennen voor mij, omdat je snel in een bepaald werkpatroon komt te zitten dat je dan plotseling moet afleren.
Zo'n modemcommunicatie is bovendien beveiligd, terwijl faxen dat absoluut niet zijn.
Dit weekeinde heeft Bolkestein als liberaal de jacht op voormalige CPN'ers geopend. Hij heeft zelfs niet geschroomd personen met naam en toenaam te noemen. Hoe onsmakelijk kun je worden en hoe bekrompen kun je de politieke ontwikkelingen en idealen afdoen, zeker achteraf! Ik wou dat hij emigreerde naar een wit land, Wit-Rusland bijvoorbeeld. Daar kan hij met de tijd meegaan.