De wereld waarin ik me thuis voel, die van de klimmers, is een heel open en egalitaire wereld. Het mooie eraan vind ik dat je zo in die wereld kunt binnenwaaien en direct wordt opgenomen. Je stapt erin omdat je de passie voor klimmen deelt met anderen, en vanaf dat moment maakt het niet meer uit wat voor opleiding of baan je hebt. Je vindt het al als je een klimhal instapt, maar ook in klimgebieden over de hele wereld. Ik heb veel geklommen in Europa en een keer in de VS, en overal waar je komt merk je in contact met andere klimmers dat je ongeveer op dezelfde golflengte zit en dat je vaak op eenzelfde manier in het leven staat. Het maakt ook niet zoveel uit hoe vaak je het doet of hoe goed je bent. Sommige klimmers trainen elke dag, of werken alleen maar om geld te kunnen verdienen voor hun volgende maandenlange klimreis. Maar binnen de klimmerswereld maakt dat niet uit. Je kunt ook zo lang je wilt wegblijven, en als je terugkomt word je meteen weer opgenomen. Dat zou je negatief kunnen zien: uit het oog, uit het hart. Maar ik vind het juist mooi. En ik heb gemerkt dat mensen, ook als ze een tijd niet klimmen, zich toch zo blijven identificeren. Als je eenmaal een klimmer bent, blijf je dat ook.

Casper ten Sijthoff is drievoudig Nederlands kampioen sportklimmen