Milieu en kapitaal

Het Amsterdams Milieucentrum, bekend van acties tegen kolencentrales, Coentunnels en wooneilanden, bestaat tien jaar en brengt ter gelegenheid daarvan een jubileumkrantje uit. Een van de grootste problemen van het centrum, zo lezen we in het 24 pagina’s tellende jubileumnummer, is dat de club te weinig geld heeft. ‘Ons minimale budget staat in schril contrast met dat van onze gesprekspartners in het bedrijfsleven, de ambtenarij en de politiek.’ Geen wonder dat het centrum, ter bekostiging van het krantje, op zoek ging naar sponsors.

En jawel, Shell wilde wel.
Eh, Shell, was dat niet die oliemaatschappij die in Nigeria hele provincies verwoest achterlaat, de maatschappij van de Brent Spar, de maatschappij van…? Directeur Geertje Offerhaus van het Milieucentrum: ‘Ja, maar het is niet Shell International die ons sponsort, het is het Amsterdamse researchcentrum van Shell. Wij hebben gewoon alle grote Amsterdamse bedrijven aangeschreven en Shell was een van de weinige die positief reageerde. Het is toch mooi dat zij hun geld willen steken in de goede zaak?’ Zeshonderd gulden betaalde Shell in ruil voor een fors logo op de achterzijde van de milieukrant.
Alwaar ook het logo prijkt van Projectbureau IJburg, het bureau dat belast is met de bouw van een nieuwe woonwijk in het IJmeer. Eh, IJburg, was dat niet die wijk waar het Milieucentrum álles, maar dan ook werkelijk álles aan gedaan heeft om ’t tegen te houden, onder meer met een referendum? Geertje Offerhaus: 'Ja, een jaar geleden stonden het projectbureau en wij nog diametraal tegenover elkaar. Maar ze nodigen ons tegenwoordig ook uit voor vergaderingen over IJburg, we mogen over van alles meepraten. En trouwens, dat je je door hen laat sponsoren betekent toch niet dat je hun beleid steunt?’
Volgens Offerhaus kreeg het milieucentrum slechts twee boze telefoontjes van de achterban.