Commentaar

Millennium Hond

Het mag verbazingwekkend heten dat zo velen gehoor gaven aan de krankjorume oproep vorige week van Maurice de Hond, de man die faam verwierf met de erecterende verkiezingsdiagrammetjes en tegenwoordig onderneemt op het internet. De lokale Amsterdamse televisiezender AT5 registreerde hoe ouden van dagen op oudejaarsochtend naar de buurtsuper hinkten. Met winkelwagens boordevol conserven keerden zij naar het verzorgingshuis terug, waar ze angstig de schemer afwachtten.

De Hond heeft het burgermansvertrouwen vooral te danken aan zijn optreden in een stuitende reclameboodschap van een groot telecombedrijf. In Armani-pak gestoken en met vastberaden blik commando’s doorblaffend boezemt hij heel wat meer ontzag in dan een minister-president die een muis als afstandbediening placht te hanteren.

De Honds boodschap - breed uitgemeten in de Volkskrant - was even simpel als verontrustend. De twintig miljard gulden overheidsgeld ter bestrijding van het mysterieuze millenniumvirus dat het nationale computerpark zou gaan infecteren, was volgens hem bij lange na niet toereikend geweest. Er waren nog tal van kleine virusjes actief en in een rampzalig domino-effect zou ’s lands economie volledig onderuitgehaald kunnen worden. De Hond adviseerde iedereen om in ieder geval ‘kaarsen, water, voedsel en brandhout’ in te slaan.

De paniek was groot. In Amsterdam moest burgemeester Schelto Patijn eraan te pas komen om de onheilsprofetie te ontkrachten. Overigens hadden De Honds woorden nooit zo veel indruk gemaakt als het zogenoemde Millenniumplatform het land niet al een jaar lang in opperste staat van paranoia had gehouden. Dit platform, onder leiding van de werkloze Philips-baas Timmer, gaf enige tijd geleden toe dat het bewust onrust had gezaaid. Bedrijfsleven, overheid en indirect ook particulieren zijn overdreven aangespoord om de complete elektronische inboedel aan inspecties en kostbare updates te onderwerpen. De digitale apocalyps zou echter nog veel steviger in de cijfers gaan lopen, hield het platform sceptici voor. Inmiddels gaan steeds meer stemmen op voor een onafhankelijk onderzoek naar de juistheid van de bestedingen.

Want natuurlijk gebeurde er niks in de nacht dat we van eeuw wisselden. Net zomin als er iets gebeurde in de landen waar aan millenniumvirusbestrijding geen cent verkwist was. Het Millenniumplatform houdt vol dat er in de loop van 2000 nog tal van risicodata opdoemen. De Hond pareerde in het programma Barend en Witteman zijn miskleun met de opmerking dat mensen door zijn oproep tot hamsteren nu in ieder geval een voorraadje in huis hebben. Onwillekeurig drijven de gedachten af naar de zomer van 1986, toen De Hond, van oorsprong scheidsrechter, in zijn hoedanigheid van verkiezingsonderzoeker een overtuigende PvdA-zege voorspelde. Toen vervolgens Lubbers riant premier werd, was De Honds verklaring dat niet hij maar het electoraat onbetrouwbaar was geweest.

Ook bij de provinciale-statenverkiezingen van vorig jaar ging De Hond onderuit. Tussen de 24 en 28 procent van de stemmen zou het worden voor de PvdA, het werden er nog geen twintig.
Met het besluit zijn carrière op Internet voort te zetten gaf De Hond impliciet toe dat hij de strijd met de onoverwinnelijke werkelijkheid verloren had. In interviews gaf hij te kennen het liefst definitief op te gaan in cyberspace, omdat daar de totale voorspelbaarheid te vinden is die hij zo vurig wenst. Maar De Hond zou De Hond niet zijn als hij niet eiste dat heel Nederland hem achterna zou komen. Nota bene in boekvorm pleitte hij voor een 'Digi-Deltaplan’ waarbij de overheid twintig miljard diende te investeren in de digitale snelweg, waarop elke vorm van verkeersopstopping als bij toverslag verdwenen zou zijn. Hoongelach was zijn deel. Wellicht uit frustratie daarover dat De Hond besloot tot zijn onnozele uithaal.