Mode moet (5)

Is antisemitisme in de mode? Op het moment dat zo'n zin twee verschillende betekenissen kan hebben waarbij het antwoord ja is, moet je uitkijken. De generalisatie is dan bezig zichzelf op te blazen en dat kan soms heel vervelend zijn.

Is antisemitisme in de mode? (1) Ja, want je ziet steeds vaker dat mensen vervelende grappen over joden gaan maken.
(2) Ja, want iedereen beschuldigt elkaar maar van antisemitisme, terwijl dat niet het geval is. (Grijs versus Van Gogh.)
Vijftig, veertig, dertig tot tien jaar geleden betekende een ja-antwoord op deze vraag: kijk uit! We moeten actie ondernemen! Iedereen wist dat antisemitisme gevaarlijk is.
Bekijk het volgende rijtje: Is fascisme gevaarlijk? Kan communisme bestaan? Is seks lekker? Computers bepalen de samenleving.
Sommige generalisaties zijn waar, andere niet, andere misschien. Daar waar je zegt: misschien (bijvoorbeeld ‘kan communisme bestaan’ of 'computers bepalen de samenleving’) moeten we andere generalisaties bedenken als we in de mode willen blijven, of het begrip deconstrueren. (Ik weet niet wat Derrida, van wie ik deze term steel, hiermee heeft bedoeld, maar hij past hier perfect.) Ik zal u mijn oplossing met betrekking tot het antisemitisme geven.
De nieuwe generalisatie: Men moet antisemitisme (en racisme) onderbrengen bij de ernstige ziekten van de geest, zoals daar zijn: schizofrenie, depressie, anorexia et cetera. Wie antisemiet is, dient derhalve niet alleen veroordeeld te worden door de rechter, maar moet, zoals dat ook voor een verkrachter geldt, worden opgenomen en psychiatrische hulp krijgen: 'Hij lijdt aan racisme.’
Elke psychische kwaal is namelijk een verkeerde generalisatie van bepaalde verschijnselen. 'Ik hoor niet in dit leven thuis, ik moet dood; ik ben niet goed, ik kan dus niks; ik eet te veel, ik moet niet meer eten; ik is een ander; alle mensen zijn tegen mij; kleine jongetjes en meisjes zijn op deze wereld om vermoord te worden nadat ik ze seksueel heb misbruikt.’ In deze rij hoort ook: 'Joden deugen niet en daarom moeten ze uitgeroeid worden.’ Maatschappelijke organisaties tegen het antisemitisme kunnen dan blijven bestaan, zoals je ook drankbestrijders hebt. Racisten zijn tot op grote hoogte ontoerekeningsvatbaar - en net zoals iedereen enigszins paranoide, alcoholist, schizofreen en gek is, is ook iedereen enigszins racist. Ik ken trouwens een geval van iemand die naar de psychiater is gegaan omdat hij verlost wilde worden van zijn racismefobie. (Neger = angst).
Maak er een ziekte van - wat het volgens mij ook is - en je haalt de angel van de eigen verantwoordelijkheid eruit. Het is minder erg, terwijl het ook erger is. Immers: het verschil tussen een opvatting en een ziekte ligt in de verantwoordelijkheid. Als ik zeg dat ik een racist uit overtuiging ben, mag men mij dat kwalijk nemen. Is het een ziekte, dan kan men mij dat nauwelijks kwalijk nemen. Ik ben dan niet normaal. Het doet daarnaast niets af aan de slechtheid van de mens: een moordenaar blijft een moordenaar en een racist een racist. Maar genezing is mogelijk als het een ziekte is.
Ach, het is toch zo als je al die racisten ziet. Die psychopathische blik van zo'n Janmaat! Het liederlijke gedrag van de gemeenteraadsleden van de CD - toch geen grote theoretici. Het zijn gevaarlijke gekken die je moet kunnen opsluiten.
De rechter kan doordat 'racisme en antisemitisme’ generalisaties zijn die hun waarde verliezen, nauwelijks meer iets doen. Een racist wordt vrijgesproken, terwijl iemand die ironisch beweert dat 'christenhonden misdadigers zijn’ rabiaat wordt vervolgd omdat hij schandalige generalisaties maakt.
Omgekeerd zou het verstandig zijn om verschillende modeziekten bij wet te verbieden. Je zou een boete kunnen heffen op bepaalde depressies. Wedden dat er dan opeens veel minder mensen depressief zijn?