Moderne debutant (2)

Ben jij niet die bekende krietietsjie?
Wat zegt u?

Of jij niet die beroemde recensent bent?
Zegt u maar u, hoor, knaap. En ik ben even in gesprek met meneer hier.
Kan ik je dan misschien wat te drinken aanbieden?
Kom er aan, knul. Ben even aan het praten, zei ik.
Barman, mag ik twee bier? Van die hele grote? Een is er voor meneer daar. Ja, die literatuurcriticus, die beroemde van die grote krant. Hij staat nog even met die meneer te praten, maar hij is zo klaar, zei hij. Ja, ik ken hem. Uit de krant. Ik lees al zijn recensies. Ik vind hem geweldig. Fantastisch. Zijn hele oeuvre spaar ik. Ik weet precies wat hij goed vindt en wat niet, qua boeken, bedoel ik. Vooral debutanten. Hij bespreekt alle debuten in die grote beroemde fantastische krant. Alle debuten. Meestal vindt hij het maar niks, maar heel soms zit er iets tussen waar hij mild over is. Soms zelfs aardig. En heel soms is hij ronduit positief. Maar niet heel vaak.
Had je het over mij, jongen?
Ja, maar niets dan lovends. Ik zei net tegen de barman dat ik al je recensies lees. Ik spaar je hele oeuvre. Ik ben een fan van je.
Zegt u maar u, hoor, gab.
Zijn de debuten die je bespreekt echt zo slecht? Of overdrijf je een beetje? Om die jonge schrijvertjes flink de les te lezen?
Jongeman, er wordt verschrikkelijk veel puin uitgegeven, tegenwoordig.
Niet dat ik het niet met je eens ben. Ik vroeg het me gewoon af. Ik ben namelijk zelf ook -
Doe nog maar een biertje, jochie.
Wat ik je wilde vragen: zoek je zelf de boeken uit die je bespreekt, of krijg je gewoon iets op je bureau en dat je dat dan moet doen?
Hoezo?
Nou, het zit zo. Over een tijdje komt mijn debuut uit, en ik dacht: dat is typisch een boek voor jou. Ik heb al je recensies bestudeerd, en volgens mij vind je mijn roman wel goed. Ik heb hem helemaal geschreven op de manier die jij goed vindt. Weet je wel, als je van die voorbeelden geeft van een lelijke stijl en zo, dat heb ik dan allemaal juist anders gedaan. En je houdt niet van dat quasi-moderne tijdsbeeld-gedoe, dus ik heb over de Tweede Wereldoorlog geschreven, want dat vind je een belangrijk onderwerp, heb ik begrepen. Over die ene schrijver, hoe heet-ie, zei je dat je ’m goed vond omdat hij het plattelandsleven in het Brabant van de zeventiende eeuw zo kleurrijk had neergezet, dus heb ik veel kleuren gebruikt, en veel platteland. En veel invoelen, heb ik ook gedaan.
Goh.
Ja, dus ik wilde vragen of je wilt opletten als mijn boek bij jullie op de redactie binnenkomt. Ongeveer over een jaar, of anderhalf of zo. Dat je het vast even weet.