Moeder en dochter ruziën over Chávez

Caracas - In Venezuela slijpen chavistas en de oppositie hun messen voor de verkiezingen van 2012. Als de socialistische president Hugo Chávez wint, gaat hij zijn vierde ambtstermijn in, maar de oppositie is steeds beter georganiseerd. Het wordt spannend.

De Venezolanen zijn hopeloos verdeeld en de scheidslijnen lopen dwars door families heen. Gladis Quiróz, een struise vijftiger in een arme wijk van Barquisimeto, heeft het helemaal gehad met haar president. Via het lokale radiostation probeert ze de bewoners ervan te overtuigen dat Chávez geen oplossingen heeft gebracht voor hun problemen. Bijvoorbeeld dat ze geen goed drinkwater hebben, Gladis’ stokpaardje.
Haar zoon werkt in een mercal, een levensmiddelenwinkel met door de staat gesubsidieerd voedsel, en is chavista omdat hem dat goed uitkomt: hij heeft dankzij Chávez een baan. Nee, dan de rebelse dochter Ilse (25, dreadlocks), met pluizige echtgenoot Richard (27) en dochtertje Libertad (1 jaar) in een kraakpand. ‘Mijn moeder’, foetert Ilse, ‘wil dat alles op Miami lijkt. Ook mijn zus is alleen maar met geld bezig. Maar dankzij het socialisme zijn het eten en de bus goedkoper en ben ik gratis van mijn dochtertje bevallen in het ziekenhuis. Met uitstekende service.’ Richard en zij zijn allebei straatartiesten. Af en toe hebben ze werk, projecten van de staat, en daarmee houden ze zich staande.
‘Chávez heeft me wakker gemaakt’, zegt Ilse. ‘Hij heeft echte inspraak van het volk mogelijk gemaakt met zijn volksraden.’ Ook niet-chavistas hebben volgens haar toegang en kunnen aanspraak maken op subsidies van de staat. ‘Dankzij Chávez heeft mijn moeder haar eigen radioprogramma in de wijk!’
Moeder Gladis geeft toe dat ze een goede verstandhouding heeft met de chavistische hoofdredacteur van het radiostation. ‘Maar ik maak me zorgen over de persvrijheid in dit land. Steeds meer commerciële media worden gesloten omdat ze dingen publiceren die de president niet aanstaan.’ Het is moeilijk om mensen op de been te krijgen om te protesteren tegen misstanden, zegt ze. ‘Mensen zijn bang om vereenzelvigd te worden met de oppositie. En dat kan gevolgen hebben, voor hun werk bijvoorbeeld.’
Volgens Gladis heeft Chávez helemaal niets goed gedaan in de twaalf jaar dat hij aan de macht is. Waarom heeft de president dan toch nog zo veel steun? ‘Eerst hadden de mensen nul bolívar en nu hebben ze er één.’