Laatste tango in Den Haag

Monitor

Behalve premier Kok en de Rijksvoorlichtingsdienst is het ganse land heden rotsvast overtuigd van de komst van de Argentijnse koningin Maxima I op de troon der Nederlanden. Boodschapper van het blijde nieuws is NRC Handelsblad, dat verleden week op grond van contacten met ‘het hof’ wist te melden dat het ultieme pampa-polderhuwelijk aller tijden in vergevorderde staat van voorbereiding is. De pronte Deutsche Bank-medewerkster Maxima Zorreguieta, van lagere Argentijnse landadel, kan volgens de liberale Rotterdamse avondcourant de troon nu nauwelijks meer ontlopen. In een daad van opperst enthousiasme ging de NRC zelfs over tot het publiceren van het New Yorkse adres van de aspirant-prinses, kennelijk met de bedoeling de aanstaande bloem der natie reeds in Manhattan te laten huldigen met defilés, aubades en zakloop- en koekhapconcoursen. RVD-directeur Brouwer wist hoegenaamd van niets, Kok hield zich op zijn persconferentie op de vlakte, maar wilde wel kwijt dat Maxima bezig is met lessen in de Nederlandse taal en (in tegenstelling tot eerdere berichten) wel degelijk aanwezig was tijdens het exclusieve millenniumuitstapje van de koninklijke familie (minus Juliana) in India. In die twee terloops gedane uitspraken zagen sommigen terecht een bevestiging van de royale aspiraties van Maxima. In het Amsterdamse stadhuis zijn de voorbereidingen voor het Huwelijk der Huwelijken al volop gaande. Wethoudster Pauline Krikke werd al in staat van verregaande exaltatie in de wandelgangen van de Stopera gesignaleerd, geheel en al in beslag genomen door het komende sprookjeshuwelijk in de Nieuwe Kerk. Naar verluidt zou dat reeds aanstaande zomer zijn beslag krijgen. Royalty watchers aller landen kijken gespannen uit naar dinsdag 25 januari, wanneer Willem-Alexander de eerste VN-gelieerde conferentie van 2000, de Hague International Model United Nations, zal toespreken. Dit massale jeugdcongres zou wel eens een uitgelezen gelegenheid kunnen zijn voor een koninklijke huwelijksannonce.


Het huwelijk van onze waterprins met zijn Maxima is vóór alles natuurlijk een overwinning van prins Bernhard, aan wiens pionierswerk in het Argentinië van Juan en Evita Perón de bloeiende Argentijns-Nederlandse vriendschap in de eerste plaats te danken is. De eerste ontmoeting tussen de prins en Maxima vond plaats onder regie van Bernhard, die daarmee de toekomst van de Nederlandse monarchie als geen ander wist te beïnvloeden. Het moet een soort genoegdoening zijn voor de man van Soestdijk, die de laatste weken onaangenaam verrast moet zijn door de estafetteonthullingen uit de Lockheed-era. De NRC kwam zaterdag jl. met de zoveelste lading geheime notulen van het kabinet-Den Uyl ten tijde van de Lockheed-crisis. Het betreft teksten die als het ware smeken om een toneelbewerking. Welke inventieve toneelregisseur gaat aan de slag? Misschien een herkansing voor Ton Vorstenbosch, wiens Wilhelmina vorig jaar weliswaar alle records brak maar die uitblonk door een overdosis al te idolate Oranje-jubel.



Droef nieuws uit de Amsterdamse mediawereld: per 1 september dreigt er een eind te komen aan het lokale tv-station Kleurnet van de charismatische mediagoeroe Luc Sala. Sala stak naar eigen zeggen zo’n anderhalf miljoen gulden in zijn droom van een multiculturele nieuwszender voor Groot-Amsterdam. Maar in zijn race om de reclame-inkomsten moest Sala het afleggen tegen de in zijn eigen ogen vervalste concurrentie van AT5, de door de gemeente Amsterdam gesteunde, aan Het Parool gelieerde nieuwszender. Sinds er enige weken geleden nog een door de overheid gesponsorde zender bijkwam — TV Noord-Holland — is het volgens Sala niet meer mogelijk om als kleine zelfstandige op de Amsterdamse mediamarkt te opereren. Nadat een eerder bod van Sala op AT5, dat door PCM in de uitverkoop werd gedaan, werd afgeslagen, ziet Sala weinig perspectief meer voor zijn jongensdroom. Sala stapte reeds terug als voorzitter van Kleurnet. Per 1 september zal bij uitblijven van externe financiering het doek voor Kleurnet zijn gevallen.


Een zware slag voor de Amsterdamse mediaconsument, die enige weken geleden ook al het populaire radioprogramma Hoebedoellu? van het illustere duo Julius Vischjager en David de Jongh plotseling zag geliquideerd door een overijverige netcoördinator van het lokale open radiostation. Vischjager, hoofdredacteur van het wereldvermaarde weekblad The Daily Invisible (columnisten onder anderen Wim Kok, H.J.A. Hofland en Willem Oltmans), placht in dit programma op geheel eigen wijze de politieke actualiteit te bespreken. Maar verleden maand kregen de makers van Hoebedoellu zonder enige vorm van toelichting te horen dat hun programma als ongewenste uiting op het open kanaal werd beschouwd. Vischjager: ‘Blijkbaar was men gevallen over de aankondiging voor een programmaonderdeel over het toen net verschenen nummer van De Groene Amsterdammer over Adolf Hitler als man van de eeuw. Bij de programmaleiding moeten toen alle stoppen zijn doorgeslagen. Een staaltje van ongezond politiek correct denken dat niet op zijn plaats is in de vrijzone Amsterdam, maar klagen helpt niet. We zijn ongewenst verklaard door de programmaraad en dat betekent verbanning uit de ether. Laat anderen gewaarschuwd zijn.’


Beter nieuws voor een andere verdrukte landgenoot, Marinus van der Lubbe. Drie prominente Duitse historici — Jurgen Schmädeke, Alexander Bahar en Wilfried Kugel — komen in het jongste nummer van het Historische Zeitschrift met een verhandeling over het feit dat Van der Lubbe onmogelijk de enige dader kan zijn geweest van de Rijksdagbrand van 27 februari 1933.


Van der Lubbe zou slachtoffer zijn geworden van een nazicomplot, een these die op zich niet nieuw is maar in Duitsland nooit eerder met zoveel vuur is verdedigd. De drie onderzoekers beroepen zich op nooit eerder geopenbaard feitenmateriaal uit de archieven van de voormalige DDR. Van der Lubbe-biograaf Martin Schouten, voorstander van de Alleintätertheorie, is niet geïmponeerd. ‘Dit is vooral de zoveelste aanval op Fritz Tobias, die in de jaren vijftig de zaak-Van der Lubbe onderzocht.’ Schouten is niet van plan zijn Van der Lubbe-biografie te herzien.


Eerder weigerde de Berlijnse senaat de Marinus-gedenksteen die het kunstenaarsduo Sluik en Kurpershoek vervaardigde bij de gerestaureerde Rijksdag te plaatsen. ‘Nergens in de openbare ruimte van Berlijn willen wij zo’n steen, die een waardering betekent voor een twijfelachtige daad’, zo had de senaat laten weten. Door Van der Lubbe niet langer als dader maar als slachtoffer te zien, zoals het Historische Zeitschrift nu bepleit, kan aan die Berlijnse onbuigzaamheid wellicht een einde komen.