Moring

In de rubriek Monitor van De Groene van 2 februari staan tussen Zwaaps correcte samenvatting van de Moring-affaire naar aanleiding van Hans van Stratens boek Plagiatoren trekken voorbij enkele fouten. In de eerste plaats ben ik geen directeur van de Arbeiderspers maar slechts de bescheiden hoofdredacteur. In de tweede plaats is er geen sprake van dat Meulenhoff of Moring de Arbeiderspers hebben bestookt met een dagvaarding de Arbeiderspers heeft met de hele affaire, die thans onder de rechter is, niets te maken.

Mijn vermelding van het boek van Hans van Straten deed ik in een radioprogramma van de Tros, als freelance-medewerker van die omroep. In de dagvaarding wordt wel gesteld dat het berispelijk is dat ik als Arbeiderspers-functionaris iets heb gezegd over een uitgave van Meulenhoff. De suggestie daarin is dat ik als Tros-medewerker bewust een vijfde colonne voor de Arbeiderspers zou kunnen zijn. Dit is nu juist wat mij zo verdrietig heeft gemaakt over deze affaire, waarin ik per se zo in staat van beschuldiging moest worden gesteld, ondanks mijn eerdere uitvoerige verheldering voor dezelfde Tros-microfoon.
De Tros-rubriek Van boeken en bladen bezeten loopt nu al zo'n kleine tien jaar. Nimmer heb ik daarin blijk gegeven van enige neringziekte of vooringenomenheid. Omdat ik voor die rubriek slechts boeken kies die mijn sympathie hebben, is de rubriek volgens een mij geregeld bereikende communis opinio van luisteraars een enthousiaste nieuwsgaring over zoveel mogelijk prachtboeken van collega-uitgeverijen. Ik betreur ten diepste dat door Meulenhof Moring de suggestie is gewekt dat ik iets anders bedoel als ik mijn bezetenheid voor boeken prijsgeef. Zulks is voor mij een veel verdrietiger teleurstelling dan het feit op zichzelf van de zware stappen van Meulenhoff/Moring. Hilversum, MARTIN ROS