Muizen en mensen

Dus u hebt nog nooit iemand beroofd, verkracht of vermoord? Juich niet te vroeg, wie weet komt uw tijd nog. Ooit was ik, net als u, zeker van mijzelf. Tot ik op een dag een muis om het leven bracht. Ik stond onder de douche toen Eva, mijn grote liefde, de deur opende en onze huismuis naar binnen wierp. Het was vast zonder kleerscheuren afgelopen als het diertje niet in paniek was geraakt. In die benauwde ruimte van hoogstens anderhalf bij anderhalf rende het als een dolle in het rond, kroop beurtelings tegen de muren en tegen mijn naakte benen op en produceerde onderwijl een hoog, jammerend, gekmakend geluid. Dat werd ik dan ook.

Ik begon om mij heen te meppen, maar had geen schijn van kans. Het enige resultaat was dat het gekrijs in volume verveelvoudigde. Ik wierp mij uiteindelijk met mijn volle gewicht op het dier en drukte het dood tegen de tegels. Nog diezelfde maand gingen Eva en ik uit elkaar.
Dit alles is nu meer dan twintig jaar geleden. Ik heb sinds die fatale dag nooit meer met iemand samengewoond. Ja, soms blijft er wel eens iemand bij me slapen, maar na zo'n nacht of drie bekruipt mij dezelfde paniek als toen en sta ik niet meer voor mijzelf in.