Commentaar: Amsterdam

Multiculturele afbraak

De Amsterdamse PvdA is van God los. Eerst het gedoe met het ronselen van leden om de kandidaatstelling in de deelraad Zuidoost te beïnvloeden, nu weer omkoping van de Marokkaanse jeugd door een welzijnswethouder van de deelraad Zuideramstel. De socialist betaalde hen in beltegoedkaarten en bioscoopbonnen om te komen inspreken voor een nieuw jongerencentrum.

Betaald inspreken was in Zuidoost al langer de gewoonte. Op instigatie van deelraadvoorzitter Hannah Belliot trommelde het prominente Surinaamse PvdA-lid Harald Axwijk, tegen wiens Melkert-organisatie een fraudeonderzoek loopt, een bus vol insprekers op om de verlaging van de Bijlmerdreef kracht bij te zetten.

De morele verontwaardiging van het PvdA-bestuur over de ronselpraktijken is ongeloofwaardig. Vier jaar geleden gebeurde hetzelfde om Hannah Belliot in het zadel te helpen. En wel door haar campagneleider Sammy Monsels, een uit Suriname uitgeweken oud-legerofficier verdacht van wapensmokkel. Ook fractievoorzitter Wouter Gortzak hielp een handje door een groep Surinaamse vrouwen een tijdelijk lidmaatschap cadeau te doen. Destijds ging het om de favoriet van de partijtop, ditmaal betrof het de tegenkandidaat van de beoogde nieuwe stadsdeelvoorzitter Elvira Sweet. Maatregelen bleven al die tijd uit. GroenLinks heeft de kwestie-Singh Varma en het uitgetreden Haagse gemeenteraadslid Ahmed Daskapan, maar stelde onlangs in Den Haag rond de kandidaatstelling een ledenstop in.

Uit democratisch oogpunt is het toe te juichen dat er iets te kiezen valt. En dat beide kandidaten voor de post van «burgemeester» in Amsterdam-Zuidoost zwart waren en dus zwarte leden aantrekken, klinkt ook als een vooruitgang. Maar de tegenkandidaat, deelraadambtenaar Wesley Amzand, wierf in werktijd zijn achterban en strooide met gunsten. Woedende Surinamers beweren dat de op het nippertje verijdelde actie van Amzand in niets verschilt van de coup van Nieuw Links. Dat stootte de regenten van hun troon, nu zou de «witte dominantie» in stand worden gehouden.

Technisch gesproken hebben ze gelijk, maar Nieuw Links bestond uit lieden die behalve machtsbelust ook ideeënrijk waren. Dat geldt niet voor de Koerdisch-Turkse overvaller Daskapan. Ook de Bijlmerzwarten die dankzij harde acties en manipulatie op het pluche zijn gekomen, ontberen elke inhoud, net als degenen die nog staan te trappelen. Er wordt niets van hen geëist. Het Nigeriaanse kandidaat-raadslid Jerry Suleiman spreekt bijvoorbeeld geen woord Nederlands.

Zwart gebruikt de politiek en GroenLinks en de PvdA gebruiken zwart. Opportunisme, cliëntelisme en incompetentie zijn de kenmerken van de meeste linkse zwarten. Dat tast de legitimatie van de politiek nog verder aan en ondermijnt de invloed van de kiezers. Onder het mom van multiculturele vernieuwing breken de PvdA en GroenLinks de democratie af.