Multiculturele flessentrekkers

In februari jongstleden kwam Muzzammil Hassan, oprichter van de kabelzender Bridges TV te New York die ‘de negatieve beeldvorming rond de islam wil doorbreken’, nogal ongelukkig in het nieuws. Hij zaagde zijn vrouw Aasiya het hoofd af. In de hal van zijn zendstation. Omdat zij van hem wilde scheiden.

Bridges TV is uit de lucht en nader onderzoek wijst uit dat Hassan een ordinaire schurk is die goede sier maakte met Wahhabisch (Saoedisch) geld en de giften van orthodoxe Amerikaanse moslims. Het comité van aanbeveling bestond uit vijf bikkelharde wahabitisch sjeiks die over de ideologische koers waakten, niet over de kwaliteit van de nieuwsgaring – als die hen überhaupt interesseerde. De zender grossierde in ronde-tafeldiscussies van Amerikaanse moslimleiders waarin onder meer werd opgeroepen de macht in Amerika over te nemen en de joden ‘naar huis te sturen’.
Net als elke andere westerse tak van handel en industrie is de multicultimarkt een jachtterrein voor schuinsmarcheerders, flessentrekkers, geestdrijvers en zelfs geweldplegers. Het zou al heel raar zijn als er in islamitische kring niet evenzeer opgelicht, wangepresteerd en in de kas respectievelijk de boezem van de secretaresse gegrepen werd als in een willekeurige andere organisatie. Je mag een ideële stichting of firma niet beoordelen op zulke incidenten, zelfs als het de directeur betreft. Je mag zo'n organisatie wel beoordelen op de wijze waarop een incident organisatorisch en intellectueel wordt verwerkt.
Als de organisatie geheel stil valt, zoals bij Bridges TV, zegt dat genoeg over de levensvatbaarheid. En als de reacties van de achterban even huichelachtig zijn als bij Bridges TV, zegt dat ook iets over de oprechtheid. Een woordvoerder van de Muslim Alliance in North America presteerde het om elk verband tussen de Koran en onthoofding af te wijzen. Die praktijk zou in de Arabische wereld zijn geïntroduceerd door de vermaledijde Britse kolonisatoren; niet de arme Hassan, maar het perfide Westen was schuldig!
Zo bont als Muzzammil Hassan heeft Frank William, oud-directeur van de Nederlandse Moslim Omroep (NMO) en momenteel bestuurslid van de nieuwe ‘multiculturele’ omroep Zenit, het niet gemaakt. Maar de FIOD-inval van vanochtend in het NMO-pand in het Hilversumse Mediapark bewijst dat hij op zijn minst een groot probleem heeft. De inval volgt op een aanklacht van het Commissariaat voor de Media tegen William wegens valsheid in geschrifte, verduistering en oplichting. De FIOD gaat zelden over een nacht ijs en de inval doet vermoeden dat Williams dagen als pionier van de multiculturele verstandhouding in ons land geteld zijn. En dat is extra treurig als je ziet hoeveel mensen hij in zijn val meesleurt. Natuurlijk, bij de Staatsloterij wordt evengoed met prijzengeld gerotzooid (zo blijkt uit onlangs uitgelekte stukken van Justitie) en met het bloedbad onder Nederlandse vastgoedhandelaren is de politie voorlopig ook nog niet klaar. Maar de NMO en Zenit zijn niet opgericht om grensverleggend te goochelen met andermans miljoenen.
Het zijn ideële organisaties, stichtingen of firma’s met een nobel doel waaraan tal van Nederlandse moslims en niet-moslims belangeloos hun steun hebben toegezegd: Enfin, belangeloos – dat staat nog te bezien. Recherchebureau Hoffman heeft in opdracht van het Commissariaat een omvangrijk dossier over William aangelegd waaruit onder meer blijkt dat hij op een bankrekening in Tanger geld incasseerde van bedrijven waaraan hij opdrachten verstrekte, dat hij goederen van de omroep voor eigen doeleinden gebruikte, zijn vrouw op bedrijfskosten liet rondrijden in een Nissan en via een Antilliaanse BV maandelijks 1500 euro liet afboeken naar zijn zoon Rafiek voor nimmer verstrekte ‘bedrijfsadviezen’. Verantwoording was een onbekend verschijnsel bij de NMO. Toezicht ontbrak en onder de islamitische vertegenwoordigers in het bestuur waren ruzie, amateurisme en absenteïsme schering en inslag. De klachten over de ‘angstcultuur’ die William vestigde door middel van machtsmisbruik, seksuele intimidatie en algehele hufterigheid zoals die zijn genoteerd door onder meer KPMG en Arbo Unie werden acht jaar lang genegeerd, totdat zijn positie in 2007 tenslotte onhoudbaar werd. Niettemin sleepte hij er een wachtgeldregeling uit die tot 2010 voortduurt.
Hoe gaat men deze affaire bij Zenit aanpakken? De eerste voortekenen doen het ergste vrezen. Om te beginnen heeft Zenit vanaf zijn oprichting de steun van tal van bekende Nederlanders gekregen die de omroep graag voor 1 april aan 50.000 leden willen helpen, niettegenstaande Williams reputatie en niettegenstaande het feit dat de financiering en bestuursstructuur onduidelijk zijn. Het was ook onduidelijk of Zenit nu een moslimomroep of een multiculturele omroep zou worden, wat ook al twijfel wekt over de bedoelingen. Zogenaamde 39f-omroepen op kerkelijke or religieuze grondslag genieten namelijk een aparte status en (overheids)financiering, zodat het erop leek dat Zenit niet zozeer zocht naar een deugdelijke grondslag als wel naar de snelste manier om aan geld te komen. Advocaat Gerard Spong, oud-minister Ed. van Thijn, mensenrechtenhoogleraar Theo van Boven, het hardhorende SP-kamerlid Harry van Bommel, emeritus hoogleraar Internationale Betrekkingen Louk de la Rive Box, Anja Meulenbelt, Ahmed Marcouch, Hedy d’Ancona, Frénk van der Linden, straatfilosoof Appa en scheidend VARA-directeur Vera Keur verklaarden zich ongezien solidair. Het label ‘multicultureel’ was voor sommigen kennelijk genoeg om hen in actie te brengen. Voor anderen was dat wellicht het vooruitzicht straks zelf een rol te gaan spelen in de Zenit-programma’s.
Zelfs nu de affaire zodanige vormen aanneemt dat Williams positie bij elke andere omroep zowel intern als tegenover de buitenwereld onhoudbaar zou zijn, blijft hij gewoon zitten. William is niet afgetreden, zo maakte Zenit in een persbericht bekend; hij is slechts uit eigen beweging tijdelijk teruggetreden als bestuurslid en de omroep vertrouwt erop dat hij ‘alle beschuldigingen tegen hem zal weten te ontzenuwen’. Bij monde van voorzitter Suudi betoont de omroep zich ‘enorm dankbaar voor Frank’s onvermoeibare inzet tot nu toe’. Hij kan als voorzitter waarschijnlijk niet anders, al zou hij dat misschien willen.
Maar voor een omroep die het beeld dat de meeste Nederlanders van moslims hebben wil doen ‘kantelen’ en tegelijk de Nederlandse moslims een ‘eigen stem’ in het publieke bestel wil geven, zoals hij vorige week in een interview met De Groene Amsterdammer zei, is dit ronduit onvoldoende. Een bestuurlijke schoonmaak is op zijn plaats, te beginnen met een verwijdering van William zelf, gevolgd door een opening van de boeken die geen enkele twijfel laat over mogelijk geknoei met gelden. En gevolgd door een frisse doorstart van de campagne die duidelijk maakt dat Zenit niet de weg van de NMO wil gaan. Anders rollen binnenkort bij Zenit ook de koppen weer over de grond, zij het niet in de hal maar in de achterkamertjes, en dat mede op kosten van al die Nederlanders die toch al geen vertrouwen in het zelfreinigend vermogen van Nederlandse moslims hebben. Het is naar maar waar: elke dag dat William blijft zitten, betekent extra stemmen voor Wilders.